اثر آموزش خودکنترلی بر بهزیستی روانشناختی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی آموزش خودکنترلی بر بهزیستی روانشناختی دانش آموزان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرقاین در سال۱۴۰۰ تشکیل دادند. نمونه پژوهش شامل ۴۰ نفر از دانش آموزان مقطع متوسطه دوم بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه ۲۰ نفر). گروه آزمایش به صورت هفته ای دو جلسه به مدت چهار هفته تحت آموزش خودکنترلی قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۹) بود که در پیش آزمون و پس آزمون توسط هر دو گروه تکمیل شد. اطلاعات جمعآوری شده با نرم افزار spss-۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در نتیجه میتوان گفت آموزش خودکنترلی بر بهزیستی روانشناختی دانش آموزان موثر است.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی ، بهزیستی روانشناختی ، دانش آموزان