بررسی تاثیر بهزیستی روانشناختی بر نحوه گذراندن اوقات فراغت دانش آموزان در دوران پساکرونا

هدف از تحقیق بررسی تاثیر بهزیستی روانشناختی بر نحوه گذراندن اوقات فراغت دانش آموزان در دوران پساکرونا بود. روش تحقیق حاضر توصیفی بوده و شیوه اجرای تحقیق به صورت میدانی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه تحقیق شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان بودند (۷۲۰۰ نفر)؛ با مراجعه به جدول مورگان نمونه آماری تحقیق ۳۸۴ نفر انتخاب شد. برای دستیابی به اهداف تحقیق از دو پرسشنامه اوقات فراغت هالر و همکاران (۲۰۰۶) و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۲۰۰۴) استفاده شد. برای تعیین روایی محتوایی و صوری پرسشنامه به تائید ۱۰ نفر از اساتید مدیریت آموزشی رسید و اصلاحات مورد نظر انجام و پرسشنامه نهایی تهیه شد. جهت پایایی پرسشنامه از ضرایب کرونباخ استفاده شد که به ترتیب (۹۲/۰) و (۸۰/۰) محاسبه گردید. به منظور تجزیه وتحلیل اطلاعات از آزمون همبستگی برای بررسی ارتباط بین متغیرهای تحقیق و رگرسیون چندگانه برای بررسی تاثیر متغیرها استفاده شد. نتایج یافته ها مشخص کرد که بین میانگین نظری با میانگین تجربی وضعیت سطح بهزیستی روانشناختی و نحوه گذراندن اوقات فراغت دانش آموزان تفاوت معنی داری وجود دارد. همچنین مشخص شد که بهزیستی روانشناختی توانایی پیش بینی متغیر ملاک اوقات فراغت را دارد. درنتیجه لازم است مدیران آموزشوپرورش اصفهان در خصوص نحوه گذراندن اوقات فراغت برنامه ریزی بلندمدت و میانمدت داشته باشند و با بالا بردن انگیزه دانش آموزان مشارکت آنها را در برنامه های اوقات فراغت بیشتر کنند تا در نتیجه بهزیستی روانشناختی آنها را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، اوقات فراغت ، دوران پساکرونا.