نقش قاعده »المومنون عند شروطهم« در تربیت اسلامی فرزندان

یکی از مهمترین قواعدفقهی در زمینه رفتارهای اجتماعی مسلمانان، قاعده»المومنون عند شروطهم« است. فقهای شیعه، این قاعده را که مبتنی بر آیات و روایات فراوانی است به طور کامل مورد تحلیل و کنکاش قرار داده اند. براساس این قاعده، پایبندی به تعهدات در ساحتهای مختلف اجتماعی و خانوادگی، به شرطی که در تعارض با مبانی شریعت نباشد، لازم و قطعی است. وفای به عهد ازجمله ویژگیهای یک مومن و شرط ایمان محسوب میشود. گرچه همواره به قاعده»المومنون عند شروطهم« به عنوان یک قاعده صرفا اخلاقی و حقوقی نگاه شده اما این قاعده دارای ابعاد گسترده اخلاقی و تربیتی نیز میباشد. قاعده شرط نه تنها سرمایه اجتماعی برای حل معارضات اجتماعی است؛ بلکه در تحکیم بنیاد اجتماعی انسانسازی چون خانواده موثر است به ویژه در امر تربیت فرزند که یکی از اصول مهمی است که در قرآن کریم و روایات معصومین(علیهم السلام) نسبت به آن تاکید فراوان شده است. مقاله حاضر تلاش دارد از رهگذر قاعده»المومنون عند شروطهم« به ارتباط وثیق معارف فقهی با آموزه های اخلاقی، به ویژه تاثیر آن برمبحث تربیت اسلامی بپردازد. در نهایت نقش اصلی پدر و مادر درخانواده به عنوان اولین آموزش دهندگان اصول اخلاقی ازجمله پرورش حس مسئولیت در قبال تعهدات پذیرفته شده و احساس وفای به عهد را برجسته سازد.

کلیدواژه ها:

المومنون عندشروطهم ، تربیت اسلامی ، وفای به عهد ، فرزندان.