بررسی روش پیشگیری ثانویه از ابتلا بیماران دارای زخم پای دیابتی از کرونا

زمینه و هدف: بحران COVID ۱۹ منجر به تغییرات چشمگیری در مدیریت افراد مبتلا به بیماری مزمن در سراسر جهان شده است و تعداد زیادی از بیماران را از جمله بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی یا DFU (Diabetic foot ulcers) بدون مراقبت رها کرد. هدف از این مطالعه درک تاثیر ویروس کرونا بر افراد دارای زخم پای دیابتی است. مواد و روش: جستجو درپایگاه داده PubMed با کلید واژه های: Covid-۱۹ و زخم پای دیابتی در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ انجام شد. مقالات بر اساس معیار ورود (وجود متغیر پنومونی کرونا و زخم پای دیابتی بدون محدودیت سن و جنس در خلاصه مطالعات در تاریخ انتشار۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰) و خروج (عدم دسترسی به متن کامل مقالات) بررسی و از بین ۲۰ مقاله ۱۳ مقاله انتخاب و در این مطالعه از آنها استفاده شد. شرکت کنندگان از طریق فرم رضایت نامه کتبی آگاهانه از پیشینه، اهداف مطالعه و محرمانه بودن هویت مطلع شدند. مشخصات اجتماعی-جمعیتی شرکت کننده در قالب از پیش طراحی شده ثبت شد. در پرسشنامه از مقیاس پریشانی روانشناختی کسلر و خلاصه فعالیتهای مراقبت از خود دیابت (SDSCA) استفاده شد.نتایج: بیماران DFU مبتلا به COVID-۱۹ در معرض خطر بالای ذات الریه شدید هستند و در مقایسه با بیماران غیر دیابتی آلوده حالت پیش التهابی و پیش ترومبوتیک مشخصی دارند .به دلیل نوروپاتی و آنژیوپاتی محیطی ناشی از دیابت مبتلایان به نوروپاتی دیابتی استعداد درد را از دست داده اند. ممکن است با تب بالا در اتاق اورژانس حضور یابند واز ذکر زخم پا خودداری کنند و ممکن است معاینه دقیق پا انجام نشود. هدف اصلی ایجاد یک الگوریتم تریاژ برای طبقه بندی موثر همه DFU ها برای عوارض احتمالی، انطباق با مقررات فاصله اجتماعی، حفظ تجهیزات محافظت شخصی و ارزیابی امکان مراقبت های مجازی برای DFU است.نتیجه گیری: باتوجه به عدم وجود واکسن,رعایت اصول بهداشتی و اجتماعی وتقویت سیستم ایمنی میتواند برای کاهش آمار موثر باشد البته انسولین باید به عنوان عامل اول در مدیریت بیماران بستری در شرایط سخت بیمار باقی بماند.

کلیدواژه ها:

، Covid-۱۹ ، دیابت ، زخم پا ، پیشگیری