بررسی کاربردکودهای شیمیایی، آلی و بیولوژیکدر اراضی آهکی خوزستان(روستای ام الطمیر)

تحقیقی با هدف بررسی امکان استفاده از گوگرد در افزایشتولید گندم، کاهش pH خاک و افزایشقابلیت جذب عناصر غذایی خاک و در نتیجه افزایشجذب عناصر توسط گیاه و همچنین بررسی اثر کود آلی و باکتریهای تیوباسیلوسبر افزایشاکسیداسیون بیولوژیکی گوگرد و در نتیجه تشدید اثرات آن در خاکهای آهکی منطقه امالطمیر اهواز در قالب طرح اسپلیت پلات با پایه بلوکهای تصادفی در 3 تکرار بر روی گندم چمران به مرحله اجرا درآمد. نتایج تجزیه واریانسبر میزان عناصر ماکرو و میکرو قابل جذب خاک و بهسازی آن نشان میدهد که بین سطوح کود دامی از نظرFe و P ،O.C. ،pH در سطح 5٪ اختلاف معنیدار مشاهده گردید. همچنین بین تیمارهای کود گوگردی در تمام صفات اندازهگیری شده بجز میزانCu قابل جذب خاک در سطح 1٪ اختلاف معنیدار مشاهده گردید. در رابطه با عملکرد دانه اثر سطوح کود دامی، تیمارهای کود گوگردی و همچنین اثر متقابل آنها در سطح 1٪ اختلاف بسیار معنیدار مشاهده گردید. کاربرد کود دامی در این آزمایشموجب افزایشمعنیدار عملکرد دانه گردید. از طرف دیگر یکتأثیر افزایشی و قابل توجه بخصوصزمانی که توأم با کود گوگرد آلی و باکتری تیوباسیلوسبکار رفت از خود نشان داد نتایج نشان داد تیمار (مواد آلی + گوگرد آلی + تیوباسیلوسبا6337/667 کیلوگرم در هکتار عملکرد دانه بیشتری نسبت به بقیه داشت.در تیمارهایی که باکتری تیوباسیلوسبکار نرفته و فقط کود گوگردی و ماده آلی استفاده شده عملکرد حاصل حدود 500 کیلوگرم کمتر بوده است. همچنین در سطح دوم فاکتور اصلی که کود دامی استفاده نشده است حتی در تیمارهایی که باکتری تیوباسیلوس همراه با کود گوگردی بکار رفته عملکرد حاصل حدود یکتن کمتر مشاهده شده است. لذا کاربرد توأم مواد آلی + کود گوگردی + باکتری تیوباسیلوس توصیه میشود

کلیدواژه ها:

مواد آلی ، گوگرد ، باکتری تیوباسیلوس ، گندم