بررسی کارآیی در تدوین راهنمای درمان

تدوین راهنمای درمان که شیوه های مختلف روان درمانی را مشخص کرده و دستورالعمل های لازم را پیرامون آنها ارائه می دهد، ضمن تحول در پژوهش های روان درمانی، بحث های زیادی را نیز در خصوص نقش و ارزش آنها در کار بالینی مطرح کرده است. راهنماها جزء ملزومات واقعی در بررسی کارآیی درمان بوده و بیشتر در قالب مبنای آموزش متخصصان بالینی در برنامه ها و رشته های مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. با وجود گسترش روزافزون راهنماها در کار بالینی، و در شرایطی که تغییرات در نظام خدمات درمانی فشار زیادی را به متخصصان بالینی برای تعریف و ارزیابی کارآیی خدمات ارائه شده وارد می کند، این مسأله با مقاومت و انتقاد شدید این افراد مواجه گردیده است. پژوهش حاضر به منظور شناسایی راهنمای برنامه های درمانی برای پژوهشگران بالینی با استفاده از روش توصیفی از نوع برآوردی به بررسی کارآیی و اثربخشی راهنماهای درمان، چالش های پیش روی تغییر راهنماها از شکل پژوهشی به بالینی و راهبردهای بازنگری در مراحل مختلف تدوین، ارزیابی و انتشار راهنماهای درمان می پردازد.

کلیدواژه ها:

کارآیی ، تدوین راهنما ، درمان