تحلیل مواد قانونی مربوط به اطفال در قانون مجازات اسلامی با نگاهی به فقه امامیه

مراحل زندگی انسان بنا بر نظر اندیشمندان علوم مختلف که برگرفته از قوه ی درک و تشخیص است به دوره های متفاوتی تقسیم بندی شده که معیار این تقسیم بندی سن می باشد. ابتدا و سرآغاز این تقسیم بندی که در همه ی علوم یکسان است، دوران کودکی است. در نظامهای حقوقی گوناگون، کودک با معیارهای متفاوتی تعریف شده است. در اغلب نظامهای جدید5 حقوقی، تعریف کودک ناظر بر سن انسان است و سن، تنها عامل تمایز دوره کودکی از بزرگسالی است. کلمه کودک در زبان ادبیات فارسی با کلماتی مانند : کوچک، صغیر، فرزند دختر یا پسری که به حد بلوغ نرسیده باشد، طفل، دختر بچه یا پسر بچه خردسال و جوان مترادف می باشد معین ،1363، ص3 در قران کریم و متون فقهی و روایی کلماتی مانند طفل، صبی، صغیرو...معادل با کلمه کودک می باشند وکلمه دیگر »مراهق« است زیرا در تعریف مراهق آمده است مقاربا» 0للبلوغ« یعنی کسی که نزدیک به بلوغ است. شش یا هفت سال اول زندگی کودک با عنوان دوران کودکی اول یا خردسالی شناخته می شود. عمید ، 1373، ص.965 دکتر مهدی کی نیا در کتاب مبانی جرم شناسی خود تقسیم بندی از خصوصیات روانی آدمی از دکتر علی اکبر سیاسی که از اساتید ممتاز دانشگاه تهران بودند مطرح می کنند و بیان می کنند که ایشان در کتاب "روانشناسی جنائی" (انتشارات دانشگاه تهران- 1342 از صفحه58 تا (77 خود خصوصیات روانی آدمی را در پنج دوره زندگی: کودکی - جوانی - میانسالی - پختگی - پیری و شیخوخت مورد بررسی قرار دادند. دکتر سیاسی که دوران زندگی آدمی را از لحاظ خصوصیات روانی در پنج مرحله بررسی نمودند، در بیان دوران کودکی آن را به چهار دوران جزء تقسیم کرده اند:(الف)- نوزادی تا 2 سالگی یا دوران مصالح و منافع محسوس (ب)- از 2 سالگی تا 4 سالگی یا دوران آغاز سخنگوئی (ج)- از 4 سالگی تا 7 سالگی یا دوران مصلحت جوئی عاقلانه (د)- از 7 سالگی تا 12 سالگی یا دوران توجه به امور مخصوص