بررسی اثرات کشت مخلوط یونجه چندساله با گراس ها بر عملکرد و کیفیت علوفه در شرایط دیم
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1092744
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 498
تعداد صفحات: 9
سال انتشار: 1391
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
به منظور مقایسه کشت خالص و مخلوط یونجه و سه گونه گرامینه مرتعی، و همچنین نحوه کشت مخلوط آنها، آزمایشی در سال های زراعی 1387 لغایت 1390 در مناطق اکولوژیک بجنورد، همند آبسرد، اسلام آباد غرب، بروجرد و سمیرم به اجرا درآمد. این آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. تیمار اصلی در 13 سطح، شامل کشت خالص 100 درصد یونجه، علف گندمی بلند Agropyron elongatum، علف گندمی تاجدار Agropyron cristatum و فستوکای بلند Festuca arundinaceas و همچنین مخلوط 25-،50-50 75 و 75-25 درصد از یونجه زراعی و سه گونه مرتعی فوق بود. تیمار فرعی نیز در دو سطح شامل مخلوط کردن همزمان بذرها در مرحله کشت (Mixcroping) و کشت مجزا در خطوط کنارهم (Intercropping) در نظر گرفته شد (جدول 2-1). نتایج حاصل از مکانها و سالهای مختلف به وسیله تجزیه مرکب آزمون شد. در این تحقیق عملکرد علوفه خشک علوفه و صفات کیفی علوفه شامل درصد پروتیین خام، درصد کربوهیدراتهای محلول، درصد هضم پذیری توسط دستگاه طیف سنج مادون قرمز نزدیکNIR اندازه گیری شد. سودمندی کشت مخلوط از طریق محاسبه نسبت برابری زمین LER محاسبه شد. داده ها بصورت طرح اسپلیت پلات تجزیه شدند و میانگین ها توسط آزمون دانکن دسته بندی شدند. در مقایسه میانگین عملکرد علوفه بر روی داده های 5 ایستگاه نتایج نشان داد که تیمارهای کشت خالص یونجه، کشت خالص A.elongatum و مخلوط (یونجه+A.elongatum) و مخلوط(%50یونجه+50%A.cristatum) با دامنه عملکرد 1500 تا 1800 کیلوگرم درهکتار در همه محیط ها عملکرد بیشتری داشتند با توجه به نتایج تیمار (%75یونجه+25%(A.elongatum با 1800 کیلوگرم عملکرد علوفه بیشتری داشت. نسبت برابری زمین LER در کشت (Intercroping) در همه ایستگاه ها بیشتر از 1 بود که نشاندهنده برتری الگوی کشت مخلوط به روش خطوط کنار هم بود. در مقایسه میانگین تیمارها از لحاظ صفات کیفی نتایج نشان داد که یونجه خالص با میانگین 19/3 بیشترین درصد پروتیین خام در همه ایستگاه ها داشت. تیمارهای (یونجه+A.cristatum) و (یونجه+(A.elongatum) از این لحاظ در مرتبه های بعدی قرار گرفتند. کمترین درصد پروتیین خام مربوط به کشت های خالص هر سه گونه گراس بود. از نظر عملکرد پروتیین خام در واحد سطح ، یونجه خالص با عملکرد 320 کیلوگرم در هکتار در همه ایستگاه ها عملکرد پروتیین بیشتری داشت. تیمار کشت مخلوط (%75یونجه+25%(A.elongatum با 250 کیلوگرم در هکتار در مرتبه دوم قرار گرفت و تیمارهای (یونجه+A.cristatum) در مراتب بعدی قرار گرفتند. همچنین عملکرد پروتیین خام در الگوی کاشت Intercrop نسبت به Mixcrop بیشتر بود با توجه به نتایج کشت مخلوط (%75 یونجه+25%(A.elongatum با الگوی Intercrop برای احیا دیمزارهای کم بازده و مراتع مخروبه پیشنهاد گردید. واژه های کلیدی: کشت مخلوط، یونجه، علف گندمی بلند، علف گندمی تاجدار، فستوکای بلند عملکرد و کیفیت علوفه، نسبت برابری زمین LER