بررسی اثر آب مغناطیسی بر برخی ازخصوصیات فیزیکی و شیمیایی آب و خاک و عملکرد درختان پسته

برداشت بی رویه از منابع آب کشاورزی در استان کرمان، باعث شده تا سالانه بطور متوسط حدود 1 متر افت سطح آب زیرزمینی را در این مناطق داشته باشیم. افت سطح آبهای زیرزمینی علاوه بر کاهش منابع آبی، شور شدن تدریجی آنها را نیز سبب گردیده است. بنابراین باید با انجام تحقیقات کاربردی علاوه بر افزایش کارایی مصرف آب، به دنبال راهکارهای جدیدی در جهت استفاده از آب های شور بود. بر این اساس تحقیقی بصورت کرتهای خرد شده و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی اجرا شد که شامل دو فاکتور نوع آب آبیاری شور (در دو سطح آب معمولی و آب مغناطیسی و مخلوط آب شور و شیرین) و میزان آب آبیاری (در دو سطح %‮‭85‬ و %‮‭100‬ نیاز آبی درخت پسته) بود. دور آبیاری هر ‮‭30‬ روز یکبار ( منطبق با دور آبیاری قطعه آزمایشی قبل از اجرای طرح)، در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد، بین میانگین صفات رویشی و کمی و کیفی محصول در تیمارهای مختلف آب شور در هر دو حالت آب مغناطیسی و معمولی، در اغلب موارد تفاوت معنی داری وجود ندارد. در موارد خاصی هم که تفاوت معنی دار شد، روند مشخصی مشاهده نگردید. از طرفی تیمار مخلوط آب شور و شیرین (شاهد) نسبت به تیمارهای آب شور معمولی و مغناطیسی، در تمام موارد وضعیت بهتری داشت و این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود. در مجموع استفاده از آب شور در هردو حالت معمولی و مغناطیسی، نسبت به تیمار شاهد، باعث کاهشی در حدود ‮‭2 20‬‭cm ‬در سطح برگ، کاهش ‮‭10‬ درصدی تشکیل جوانه زایشی، کاهش رشد طولی و قطری شاخه ها به ترتیب به میزان 5 ‭cm ‬و ‮‭5/1‬ ‭mm‬، کاهش ‮‭0/5‬ کیلوگرم پسته خشک در هر درخت، افزایش 7 درصد پوکی، کاهش ‮‭10‬ درصدی خندانی و افزایش ‮‭1/5‬ واحدی در انس گردید. ضمن اینکه استفاده از آب شور باعث کاهش ‮‭120‬ گرمی میزان محصول خشک تولیدی به ازای هر متر مکعب آب مصرفی (کارایی مصرف آب) شد. در مورد غلظت عناصر غذایی خاک، تفاوت محسوسی بین هیچ کدام از تیمارها مشاهده نشد. در بحث غلظت عناصر غذایی برگ، در مورد عناصر کلسیم، منیزیم و فسفر، تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد. در مورد سایر عناصر، علی رغم وجود اختلاف معنی دار بین برخی تیمارها، روند مشخصی وجود نداشت. نتایج اندازه گیری سرعت نفوذ نهایی آب در خاک تیمارهای مختلف نیز نشان داد که در تمام تیمارهای آب شور در هر دو حالت آب معمولی و مغناطیسی، سرعت نفوذ نهایی آب در خاک در انتهای سال دوم آزمایش کاهش یافت در حالی که در تیمار شاهد تغییری نکرد. کاهش نفوذپذیری در تیمارهای آب شور با میزان آب مصرفی ‮‭100‬ درصد نیاز آبی نسبت به تیمارهای با میزان آب ‮‭85‬ درصد، شدیدتر بود. به نظر میصرسد با افزایش میزان آب آبیاری، سدیم بیشتری وارد خاک شده و نهایتا سرعت نفوذ بیشتر کاهش یافته است. بنابراین نتایج نشان داد که دستگاهصهای مغناطیسی کننده آب هیچگونه تاثیر مثبتی در کاهش اثرات منفی آب شور بر درختان پسته و خاک ندارند. بنابراین باغداران عزیز قبل از صرف هزینه جهت خرید یک فناوری و یا استفاده از یک روش خاص آبیاری در باغهای خود، باید از صحت کارایی آن مطمین شوند. کلمات کلیدی: آب مغناطیسی، پسته، سرعت نفوذ نهایی، شوری، کارایی مصرف آب