ارزیابی کارایی قارچ کش ‭Aliado ctl ‬جهت کنترل بیماری گموز مرکبات

در این پروژه تاثیر میزان ،0 ،‮‭20‬،‮‭15‬ ،‮‭30 25‬ و ‮‭35‬ گرم در لیتر از قارچ کش آلیادو در مقایسه با قارچ کش های رایج (اکسی کلرور مس و بردو به نسبت های‮‭100‬ و‮‭50‬ گرم در لیتر) درکنترل بیماری گموز مرکبات در شرایط آزمایشگاهی،گلخانه ای و باغی مورد مطالعه قرار گرفت. در بررسی آزمایشگاهی، دیسک 5 میلیمتری از حاشیه کلنی 7 روزه قارچ های ‭phytophthora parasitica ‬و‭P. citrophthora ‬در مرکز پتری های حاوی محیط کشت کورن میل آگار ‭(CMA) ‬با دوزهای مختلف سم قرار داده شد. رشد شعاعی کلنی قارچ پس از چهار روز نگهداری در دمای ‮‭24‬ درجه سانتی گراد اندازه گیری شد. نتایج بررسی آزمایشگاهی نشان داد که قارچکش آلیادو در دوزهای پیشنهادی شرکت، کاملا از رشد قارچ عامل گموز جلوگیری مینماید. در شرایط گلخانه، قسمتی از پوست ساقه گیاهچه های یک ساله پرتقال سیاورز رقم حساس به بیماری در ‮‭15‬ سانتی متری بالای سطح خاک برداشته و به جای آن دیسک هایی با همان اندازه از حاشیه کلنی 7 روزه قارچ های مورد بررسی قرار داده و توسط پارافیلم پوشانده شد. دو هفته بعد از تلقیح قارچ، محل زخم و حاشیه آن تا حدود‮‭8-10‬ سانتی متر با دوزهای مختلف سوسپانسیون سم به وسیله قلمو رنگ آمیزی شد. گسترش سطح زخم بعد از ‮‭40‬ روز اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که رنگ آمیزی محل زخم با دوزهای ‮‭25‬ و ‮‭35‬ گرم در لیتر و ‮‭20‬ و ‮‭35‬ گرم در لیتر به ترتیب برای گونه های ‭p. parasitica ‬و ‭P.citrophthora‬، نسبت به سایر تیمارها بهترین تاثیر را درتوقف توسعه زخم ساقه داشته است. آزمایش قارچ کش در شرایط باغ در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 8 تیمار در 3 تکرار روی درختان ‮‭12‬ ساله آلوده به گموز با پایه بکرایی و لیموترش در استان های کرمان (جیرفت) و فارس (جهرم) انجام شد. محل زخم ناحیه طوقه درختان آلوده با دوزهای مختلف مورد بررسی به وسیله قلمو تیمار شد. در این شرایط، تمامی تیمارهای حاوی قارچکش با کاربرد در دو نوبت بهار و پاییز نسبت به تیمار بدون قارچ کش برتری داشت. واژه های کلیدی: آلیادو، قارچ کش، گموز، مرکبات