مطالعه سازگاری و عملکرد ارقام جدید لایم و مقایسه آن با لیسبون لمون در منطقه حاجی آباد هرمزگان (فاز رویشی)

به منظور مطالعه سازگاری ارقام جدید لایم با شرایط منطقه حاجی آباد استان هرمزگان و نیز مقایسه صفات رویشی آن با لیسبون لمون، آزمایشی در قالب یک طرح بلوک های کامل تصادفی شامل چهار تیمار با سه تکرار و در هر تکرار سه درخت انجام شد. ارقام مورد بررسی عبارت بودند از تاهیتی لایم، دیپرس لایم، IACو لیسبون لمون به عنوان شاهد. این آزمایش به مدت 5 سال شامل تولید پایه دانهالی (نارنج) و تولید نهال-های پیوندی از سال 1390 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میناب آغاز و تا انتقال نهال های پیوندی به ایستگاه تحقیقات کشاورزی حاجی آباد و بررسی صفات رویشی آنها ادامه یافت. قبل از انتقال نهال های پیوندی به زمین اصلی، مراقبت های لازم انجام و صفات رویشی شامل درصد گیرایی پیوند و درصد پیوندک های رشدکرده، اندازه گیری شد. پس از انتقال نهال های پیوندی به زمین اصلی صفاتی نظیر طول پیوندک، قطر پیوندک، شاخص کلروفیل و غیرهبررسی شد. نتایج نشان داد ارقام دیپرس لایم و تاهیتی لایم از قابلیت مناسبی جهت جوش خوردن محل پیوند و تولید نهال پیوندی برخوردار بودند ولی رقم IAC از این قابلیت برخوردار نبود. به نظر می رسد شرایط گرم آب و هوایی جنوب ایران شرایط مناسبی برای پرورش این رقم مرکبات نباشد. در خصوص سازگاری ارقام دیپرس لایم و تاهیتی لایم، این دو رقم از پتانسیل خوبی جهت تولید در منطقه حاجی آباد برخوردارند. لازم به ذکر است سه رقم جدید مورد بررسی در این پژوهش در واقع تیپ های مختلف پرشین لایم هستند که ممکن است اشتراکات ژنتیکی بسیار نزدیکی به هم داشته باشند. واژه های کلیدی: مرکبات، سازگاری، صفات رویشی، پرشین لایم.