اهمیت توسعه و فعالیت در مراکز رشد دانشگاهی

29 شهریور 1405 - خواندن 3 دقیقه - 20 بازدید

اهمیت مراکز رشد در دانشگاه ها

مراکز رشد دانشگاهی را می توان یکی از مهم ترین حلقه های اتصال میان دانشگاه، دانش، فناوری و بازار دانست. تجربه چندساله فعالیت در مراکز رشد به من نشان داده است که فاصله میان یک ایده علمی و تبدیل آن به یک محصول، خدمت یا کسب وکار پایدار، بسیار بیشتر از چیزی است که در نگاه اول به نظر می رسد. بسیاری از دانشجویان، پژوهشگران و اعضای هیئت علمی ایده های ارزشمندی دارند، اما در مسیر تجاری سازی، شناخت بازار، جذب سرمایه، مدیریت کسب وکار و ارتباط با صنعت با چالش های جدی مواجه می شوند. در چنین شرایطی، مرکز رشد می تواند نقش یک واسطه و تسهیل گر موثر را ایفا کند.

مرکز رشد صرفا محلی برای استقرار چند شرکت دانش بنیان یا فناور نیست؛ بلکه یک محیط حمایتی برای آزمون، یادگیری، توسعه و رشد ایده هاست. فراهم کردن فضای کاری، مشاوره تخصصی، آموزش های مدیریتی و کسب وکار، کمک به تدوین طرح تجاری، برقراری ارتباط با سرمایه گذاران و صنایع و هدایت تیم ها در مسیر دریافت حمایت های قانونی و مالی، بخشی از وظایفی است که می تواند احتمال موفقیت یک تیم فناور را افزایش دهد.

از نگاه من، یکی از مهم ترین دستاوردهای مراکز رشد، ایجاد فرهنگ کارآفرینی در دانشگاه است. دانشگاه نباید تنها محل تولید مقاله و تربیت نیروی متخصص باشد؛ بلکه باید بستری فراهم کند تا دانش تولیدشده بتواند در حل مسائل واقعی جامعه و صنعت مورد استفاده قرار گیرد. زمانی که یک دانشجو یا پژوهشگر می بیند که ایده او می تواند به یک محصول واقعی، یک شرکت یا حتی فرصت شغلی برای دیگران تبدیل شود، نگاه او به پژوهش نیز تغییر می کند.

البته فعالیت در مراکز رشد نشان می دهد که موفقیت این مراکز تنها به تعداد شرکت های مستقر یا میزان فضای اختصاص یافته وابسته نیست. کیفیت خدمات، ارتباط واقعی با صنعت، دسترسی به سرمایه، وجود مربیان و مشاوران توانمند و مهم تر از همه، شکل گیری یک اکوسیستم پویا، عوامل تعیین کننده تری هستند. مرکز رشد زمانی موفق است که بتواند تیم ها را از مرحله ایده به سمت اعتبارسنجی، تولید نمونه اولیه، ورود به بازار و در نهایت استقلال هدایت کند.

به اعتقاد من، تقویت مراکز رشد دانشگاهی در نهایت به معنای سرمایه گذاری بر آینده دانشگاه و جامعه است. اگر دانشگاه بتواند دانش و ایده را به فناوری، فناوری را به محصول و محصول را به ارزش اقتصادی و اجتماعی تبدیل کند، نقش آن از یک نهاد آموزشی و پژوهشی فراتر رفته و به یکی از بازیگران اصلی توسعه اقتصادی و فناورانه کشور تبدیل خواهد شد.