ارکان بعثت مردمی در اندیشه سیاسی_اجتماعی امام شهید

⭕️ ارکان بعثت مردمی در اندیشه سیاسی_اجتماعی امام شهید

📝 محمدرضا محجوب

«چنانچه حادثه ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله ی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.»

"رهبر شهید امام خامنه ای"

🔹سخن نخست، برخی افراد گمان می کنند رهبر شهید، پیش گویی حکیمانه ای کرده است و یا اینکه یک سخنرانی امیدبخش از زبان رهبر شهید انقلاب اسلامی بود؛ اما چرا این تلقی نسبت به امام شهیدمان میشود؟

نخست باید روشن شود که یکی از ساحات وجودی امام شهید افزون بر ساحت منش (ارزش ها) و ساحت کنش (رفتار) ساحت بینش اوست. بعد حقیقی شخصیت ایشان، بینشی است برگرفته از آیات قرآن کریم و روایات معصومین(صلوات الله وسلامه علیهم). ازاین رو، فرمایشات آن بزرگوار در نگاه برخی «پیش گویی» تلقی می شود؛ اما به باور من، تعبیر «پیش گویی» چندان برای چنین شخصیتی صحیح نیست، بلکه آنچه در شان این عالم حکیم شهید رواست ،عنوان «فقیه زمانه شناس» است.

کسی که ولی و مطیع پروردگار باشد و نظام فکری خود را منحصرا از قرآن و معارف اهل بیت(ع) اخذ کند، به قدرتی می رسد که می توان آن را «زمانه شناس» توصیف کرد؛ توانایی ای که ثمره ی اتصال فکری و عملی به وحی و ولایت است. بدین جهت، امام شهید، زمانه شناس بصیر و قدر بود و به نظر نگارنده، سخنان ایشان تا سالیان متمادی، کارآمدی "خاص و عام" خود را حفظ خواهد کرد.

📍اما فرمایش این بزرگوار در"بعثت مردمی" شبیه یک «توصیه راهبردی» و قرائتی دقیق از سنت "لایتغیر الهی" در بستر انقلاب اسلامی است. آن زمان که امام شهید، یک ماه پیش از جنگ ترکیبی آمریکایی-صهیونی در رمضان الکریم، از «مبعوث شدن» ملت سخن گفت، در حقیقت مختصات میدان نبردی را ترسیم می کرد که قرار بود نه فقط با سخت افزار نظامی، بلکه با نرم افزار «ایمان و اراده» فتح شود.

📍وقتی از «بعثت مردم» سخن می گوییم، از یک پدیده ی تصادفی حرف نمی زنیم. این «بعثت» در هندسه ی اندیشه ی رهبر شهید، بر سه پایه ای بنا شده که هر کدام ستون مقاومت ملی ماست: ایمان آگاهانه، مسئولیت پذیری متعهدانه و اتحاد مقدس در ذیل سایه ی ولایت.

1⃣ نخستین رکن، ایمان آگاهانه است. ایمانی که صرفا برآمده از شور مذهبی نیست، بلکه محصول یک فرآیند شناختی و معرفتی است. مردم ایران اسلامی در جنگ رمضان نشان دادند و حالا که در سکوت صحنه نبرد هستیم از «فتنه» و پروژه ی دشمن برای ایجاد شکاف و فروپاشی از درون، کاملا آگاهند.

محاسبات دشمن بر پایه "حباب شناختی" جوانان، با برخورد واقعیت میدان شکست خورد. حضور آگاهانه ی نسل جدید، خط بطلانی بود بر توهم فاصله گیری از انقلاب. این همان بصیرتی است که قائد شهید بارها بر آن تاکید کرده اند: ایمانی که کورکورانه نباشد و از گذرگاه تحلیل و آگاهی عبور کند؛ و همینجور ایمانی که از آن یاد می کنند، ایمان راکد و مناسک زده نیست. مردم مبعوث شدند، زیرا ابتدا «دانستند» که بقای ایران و هویت اسلامی شان در گرو ایستادگی در این برهه از زمان است.

2⃣ رکن دوم، «مسئولیت پذیری متعهدانه» است.

مسئولیت پذیری متعهدانه: یعنی مردم باید در عرصه های اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، امنیتی و ... نقش آفرین باشند.

 مسئولیت پذیری متعهداته در مکتب ایشان، یک «تکلیف الهی» است که از متن ایمان فرد می جوشد، نه صرفا یک «واکنش اعتراضی» نسبت به ضعف دستگاه ها. فرد متعهد، حتی اگر دستگاه ها هم بهترین عملکرد را داشته باشند، همچنان خود را موظف به نقش آفرینی و جهاد در میدان می داند. در این ایام جنگ پنجاه و چند روزه رمضان، خیابان ها و میادین نه عرصه ی آشوب، که صحنه ی بروز این تعهد اجتماعی است. از کمک رسانی به آسیب دیدگان حملات گرفته تا حضور در تجمعات مردمی برای اعلام انزجار از دشمن و حمایت از نیروهای مسلح، همگی مصادیقی از این مسئولیت پذیری بودند.

3⃣و اما رکن سوم؛ اتحاد مقدس زیر سایه ولایت 

در اندیشه ی سیاسی_اجتماعی رهبر شهید، وحدت یک ملت زمانی به اوج خود می رسد که حول محور ولایت فقیه شکل بگیرد؛ محوری که فراتر از جناح بندی های سیاسی، نماد هویت و انسجام ملی است. در جنگ رمضان، این اتحاد در بالاترین سطح خود به منصه ی ظهور رسید. در حالی که دشمن با تمام توان خود به دنبال فروپاشی ساختار حاکمیت بود، مردم با انسجام خود، ضمن حمایت از اقدامات نظامی و دیپلماتیک، از تفرقه و اختلاف تا حد زیادی پرهیز کردند.

📍حاصل آنکه وقتی به این روزهای سخت نگاه می کنیم، می فهمیم که «مبعوث شدن مردم» یک شعار نبوده و نیست، یک مشاهده عینی از امام شهید بود. تجمعات عظیم این روزها فریادهای «هیهات من الذله» در شب های قدر، و این همدلی در ایام حملات، همگی گواهی بر این حقیقت است که کار را مردم تمام می کنند. "ان شاءالله"

دشمن، محاسبات مادی دقیقی داشت اما از یک عامل ناشناخته غافل بود: «روح جمعی برآمده از مکتب ولایت»