آدرس غلط رسانه های غربی

📍آدرس غلط رسانه؛ فراتر از شکست یک مرد ظالم

📝محمدرضا محجوب 

🔷 تحلیل این روزهای رسانه های غربی از «شکست ترامپ» تنها یک آدرس غلط برای پنهان کردن یک فروپاشی بزرگتر است؛ (اگر چه باید در یک یادداشت مستقل به شکست این مرد ظالم پرداخته شود.) اما روی سخن این است که ما نباید اجازه دهیم تقلیل گرایی رسانه ای، چشم ما را بر واقعیت اصلی ببندد؛ آنچه امروز در حال احتضار است، فراتر از یک شخص یا یک حزب، بلکه کل هژمونی و سیاست های استعماری ایالات متحده است که دهه ها بر جهان سایه افکنده است. ترامپ تنها میوه ی درختی است که ریشه هایش مدت هاست در حال پوسیدگی و حالا این ریشه ها توان نگه داشتن ساختار قدیمی را ندارند.

♦️در فضای حساس این روزهای نظام اسلامی و تحولات سریع منطقه، کاملا مشهود است که نظم هژمونی جهان در حال ترک خوردن و افول است. ما در قلب یک پیچ تاریخی و بسیار سرنوشت ساز ایستاده ایم؛ جایی که «تمدن نوین اسلامی» نه در اتاق های دربسته، بلکه در متن مقاومت ها و بیداری ملت ها در حال متولد شدن است. شکست آمریکا در استمرار «سلطه گری فرتوتش»، نویدبخش طلوعی تازه برای ملت ها می تواند باشد و این همان نقطه ی عطف بزرگی است که رسانه های جمعی، سعی در بایکوت یا تغییر روایت آن دارند.

🔺اگر خوب نگاه کنیم، می بینیم این روزها شکاف های بزرگی در هیمنه تمدن غربی دیده می شود؛ تمدنی که سال ها خودش را «تنها راه» معرفی می کرد. رسانه ها، جامعه شناسان و حتی نسل های جوان غربی دارند از بحران هایی حرف می زنند که با ابزارهای مادی قابل حل نیست: بحران معنا، فروپاشی و فاصله گرفتن از ارزش های بنیادین. این شکست یک دولت یا یک سیاست نیست؛ یک نشانه بزرگ است از اینکه روایت تمدن مدرن، دیگر آن اقتدار قبلی را ندارد.

🔺در مقابل این فرسایش، یک مفهوم تازه دارد پررنگ می شود؛ چیزی که ما آن را «تمدن اسلامی» می نامیم. اما نه به عنوان یک شعار سیاسی، بلکه به عنوان یک منظومه اخلاقی و معنوی. تمدن اسلامی یعنی جهانی که انسان فقط بازوی تولید و مصرف نیست؛ یعنی جامعه ای که عدالت، کرامت، معنویت، و ارتباط انسان با خدا در آن زنده است. نسل جدید، چه در ایران و چه بیرون از آن، وقتی از تمدن اسلامی حرف می زند، در واقع دارد از یک الگوی دیگر زندگی حرف می زند؛ الگویی که نسبت انسان با جهان را از نو تعریف می کند.

🔺در این لحظات حساس که غبار فتنه و پروپاگاندای رسانه ای سنگین شده، نباید فراموش کنیم که اراده ی انسانی تنها بخشی از این مسیر هستند. یقین قلبی ما به «نصرت الهی» و وعده های تخلف ناپذیر خداوند ، تنها لنگرگاه آرامش در این تلاطم است. باور داریم که اگر در مسیر حق پایداری کنیم، این پیچ تاریخی به نفع مستضعفان عالم رقم خواهد خورد. پیروزی نهایی نه با ابزارهای مادی، که با نصرت حق محقق خواهد شد.