تولد حمله پیش دستانه ملی

⭕️تولد «حمله پیش دستانه ملی»؛ 

وقتی جامعه از زمان سبقت می گیرد

محمدرضا محجوب

📝 واژه ی «حمله پیش دستانه» که پیش از این تنها در دکترین های نظامی برای دفع تهدید قبل از وقوع معنا داشت، امروز توسط مردم ایران به قلب ادبیات سیاسی و اجتماعی پرتاب شده است. ما شاهد یک بلوغ واکنشی شگفت انگیز هستیم؛ جایی که جامعه دیگر منتظر نمی ماند تا غبار فتنه ها بلند شود و سپس به فکر چاره بیفتد. در واقع، «حمله پیش دستانه ملی» یعنی هوشیاری مردم یا بهتر بگوییم "توده ها" به سطحی رسیده است که می توانند نیت آشوب را در نطفه تشخیص دهند و با حضور به موقع، فضای تنفس را از جریان های ویرانی طلب بگیرند. این نه یک حرکت صرفا فیزیکی، بلکه یک قیام آگاهانه برای صیانت از امنیت ملی است.

📍بررسی روند تحولات نشان می دهد که «زمان واکنش» جامعه به شکل معناداری کوتاه شده است. اگر در وقایع سال ۸۸ حدود هشت ماه طول کشید تا بدنه اصلی جامعه عمق خطر را لمس کند و به میدان بیاید، در کودتای دی ماه ۱۴۰۴ این زمان به کمتر از پنج روز رسید. اما آنچه امروز می بینیم، یک جهش تاریخی است؛ مردم پیش از آنکه تروریست ها و پیاده نظام خیابانی حتی فرصت تجمع پیدا کنند، میدان را به نفع آرامش و اقتدار کشور فتح کردند. این یعنی جامعه ی ایران از "تجربه گرایی" به "پیش بینی گری" تغییر وضعیت داده و به جای مدیریت پس از بحران، به سمت "سد پولادین حضور" قبل از بحران حرکت کرده است.

📻از منظر رسانه ای، این حضور پیش دستانه بزرگترین پاتک به جنگ ترکیبی دشمن بود. در حالی که اتاق های فکر رسانه ای در خارج از مرزها برای تصویرسازی از خیابان های پرآشوب لحظه شماری می کردند، حضور خودجوش و زودهنگام مردم، روایت آن ها را پیش از تولد، دفن کرد. این بار، مردم نه فقط با قدم هایشان در خیابان، بلکه با آگاهی جمعی شان در فضای مجازی و حقیقی، اجازه ندادند «تروریسم رسانه ای» جایگزین «واقعیت اجتماعی» شود. ما امروز با پدیده ای مواجهیم که در آن، غیرت ملی با سواد رسانه ای گره خورده و سدی نفوذناپذیر ساخته است که اجازه نمی دهد امنیت خانه، بازیچه دست بدخواهان شود.