سلطه ژورنالیسم

آگاهی جمعی با تفکرات گله ای فرق دارد. اینکه همه ما به سوی یک غالب ساختاری و از پیش تعیین شده توسط عده ای برویم... صرفا به این دلیل که همه به آن سو هستند ؛آگاهی نیست ، توهم آگاهی است....
رسانه این کار را خوب بلد است ، همیشه افرادی متخصص را دارد تا ایدئولوژی هایی را طراحی و نشر دهد و سپس علیه همان ایدئولوژی که خود به راه انداخته و طراحی کرده سناریو بسازد.
امروز رسانه است که فرهنگ و آگاهی را به یک صنعت تبدیل کرده و از آن بعنوان ابزاری برای سرکوب آگاهی مردم استفاده میکند .
آزادی مخاطب بالا پایین کردن کانال های تلویزیون است ، آزادی مخاطب دنباله روی همان ایدئولوژی های ساختگی است نه ساختن آن... آزادی مخاطب رسانه ، محدود و برنامه ریزی شده است...
فکر می کنیم رسانه در اختیار مخاطب است اما اختیار مخاطب رسانه،دنباله روی همان تفکرات غالب شده است.یعنی چاره ای دیگری برای مخاطب نیست طوری برنامه ریزی شده که مخاطب را به دنبال خود می کشاند.
رسانه تبدیل به میدان صنعتی برای سرمایه داران شده و مخاطبان آن هم آزادگان کنترل شده این میدان هستند در واقع پرواز بسته بال در این میدان تنها سرگرمی است که بورژوازی حاکم برای مخاطبان صلاح دانسته!
رسانه توانایی انتقال «فهم» را دارد اما «فهم»ی که منجر به
«سلطه فکری» شود بی آنکه مخاطب «بفهمد».
ژورنالیسم در بهترین حالت خود، یک تلاش برای بازنمایی ساختاریافته و کنترل شده واقعیت است، در حالی که در بدترین حالت، به یک ابزار ساده برای بازتولید سلطه اقتصادی و سیاسی تبدیل می شود.

قدرتمندان همیشه سرکوب می کنند.
حتی «سرمایه داران کنترل روایت»

مبینا خانی
رساله :سلطه ژورنالیسم