موضوع:کاربرد اختصاصی قرینه صارفه ومعیه در تشخیص اشتراک وترادف الفاط فقه وحقوق اسلامی

موضوع:کاربرد اختصاصی قرینه صارفه ومعیه در تشخیص اشتراک وترادف الفاط فقه وحقوق اسلامی

انواع لفظ بر دوقسم است:

اشتراک: 1 لفظ برای1 یا چندمعنا وضع شده مانند لفظ عین (چشم/چشمه/ترازو/دزد/جاسوس)

ترادف: 2یا چندلفظ برای 1 معنا وضع شده است مانند لفظ ده/روستا/قریه به 1 معنا دلالت دارند

آیا اشتراک در الفاظ امکان دارد یا خیر؟

-اختلاف نظر اصولیون

اگر امکان دارد آیاواقع شده است یاخیر؟

جواب:

اکثر اصولیون اعتقاد دارند که اشتراک در الفاظ ممکن است زیرا بهترین دلیل بر امکان اشتراک لفظ اینست که لفظ مشترک وجود دارد(بهترین دلیل بر امکان چیزی وجود آن چیز است)

قرینه صارفه ومعینه :برای تشخیص معنی مجازی به کار می رود

-تشخیص معنای حقیقی از مجازی به وسیله قرینه

قرینه معیه :نشانه حقیی بودن لفظ است

قرینه صارفه:برای تشجصیص معنای مجازی اه کار می رود از این جهت صارفه نام گذاری شده است که ذهن را از معنی حقیقی به معنی مجازی بر

-تفاوت می گرداند وصارفه بمعنی بر گرداندن است

قرینه معیه:برای تشخیص معنای لفظ مشترک به کار می رود به همین خاطر معیه نام گرفته زیرا قرینه معیه 1 معنا را از میان چند معنا معین می کند

قرینه حالیه:از اوضاع واحوال پی به معنا برده می شود

-تفاوت

قرینه معیه:آن است که در لفظ بیان شود مانند کلمه یرمی در جمله اسد یرمی

اسد یرمی .اسد تیر انداخت قرینه مقالیه است از تیرانداختن انسان شجاع