ادراک بلاواسطه

[محی الدین ابن عربی]

ممکن به حکم اصل شنوا و مطیع امر است، در او راز امتثال امر باقی می ماند، و چون فرمان شیطان – در لمه و وسوسه اش – به انسان در مخالفت آید او در فرمانش به انسان نمی گوید که مخالفت کن، بلکه او را فرمان می دهد آنچه را که پیش از این خداوند نهی کرده بود انجام دهد، و یا او را از آنچه که پیش از این فرمان به انجام آن داده بود باز می دارد، لذا از آنچه که از خداوند پیش از این درباره اش آمده است بی خبر بوده و مبادرت بدانچه که شیطان بدان فرمانش داده است می کند، زیرا حقیقتش – همان طور که گفتیم – در اصل تکوین بر امتثال سرشته شده است.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

انسان حالات قبلی خود را که ناشی از ادراک بلاواسطه بوده به یاد نمی آورد و ملاکی برای سنجش ندارد.

____________________

1 – فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی، ترجمه تعلیق محمد خواجوی- تهران: انتشارات مولی، 1383، جلد 15، صفحه 348 ، 349

[و لما کان الممکن بحکم الاصل سامعا مطیعا للامر بقی فیه سر امتثال الامر فاذا جاء الانسان امر الشیطان فی لمته بالمخالفه و ما یقول له فی امره خالف و انما یامره ان یفعل ما تقدمه من الله النهی عنه او ینهاه عن وقوع ما تقدم له من الله الامر بفعله فیغفل عما تقدمه من الله فی ذلک فیبادر لما امره الشیطان به لان حقیقته کما قلنا فطرت فی اصل التکوین علی الامتثال. ( محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه (اربع مجلدات)، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج4 ؛ ص296)]