داغنامه

10 اسفند 1404 - خواندن 2 دقیقه - 40 بازدید

انا من المجرمون المنتقمون 

امروز کوچه پس کوچه های مجازی بوی یتیمی می دهند. 

در ماه یتیمی شیعیان ، با قلبی که برای دومین بار طعم تلخ یتیمی را می چشد با صدایی لرزان و چشمانی اشکبار و دلی ماتم زده به درگاه حضرت حقش ملتمسانه ناله میزنم

یا الهی و ربی برسان منتقم زهرا را . . . . 

. .آمین 

... . . .جگرمان سوخت از این داغ . . . . . . . . . . . . . . . . 

حالمان خوب نیست . . . . . . .

 . قائدمان. . . . . . . . . . 

. . مولایمان مقتدایمان . . . . .

 . رهبرمان. . . . . . . . . 

 . آقایمان . ........ ....

ولی امرمان .....

پیشقراول جهان اسلام .......

حضرت امام خامنه ای مان

 را از ما گرفتن . . . . . . . . . 

همراهان گرامی 

ببخشید.....

اشک امان نمی دهد 

هق هق سینه مجال نمی دهد 

 امروز قلم را یارای نوشتن نیست 

امروز غرورمان . مایه آرامشمان . باعث عزت مان پرکشیده ...

و ما اینحا مانده ایم

همانند سربازی که فرمانده اش را از دست داده تنها مانده ایم 

خدا به دادمان برسد ..