تاثیر آموزش هوش معنوی بر افزایش تاب آوری، بهزیستی معنوی و رضایت از زندگی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان

منابع انسانی دارای تحصیلات عالی در هر جامعه، یکی از شاخص های اصلی توسعه آن جامعه به شمار می آیند. سازمان آموزش عالی علاوه بر نیروهای متخصص در زمینه آموزش، شامل نیروهای انسانی شاغل در بخش اداری سازمان نیز می باشد. لذا برای اطلاع و آگاهی از وضعیت درونی سازمان های آموزشی و شناخت مسایل، نارسایی ها و آگاهی از وضع موجود سازمانی باید نگرش ها و رفتارهای کارکنان به طور دقیق مورد بررسی قرار گیرد.تاب آوری یکی از مسایلی است که بایستی در کارکنان مورد بررسی قرار گیرد. تاب آوری را ساز و کار ذاتی خود اصلاح گری انسان و یکی از سازه های اصلی شخصیت برای فهم انگیزش، هیجان و رفتار مفهوم سازی می دانند. تاب آوری را میتوان روشی برای اندازه گیری توانایی فرد در مقابله با عوامل استرس زا و عواملی که سلامت روانی فرد را تهدید میکند، تعریف نمود. تاب آوری در حقیقت توانایی عبور از دشواری ها و غلبه بر شرایط زندگی است که می توان آن را فرآیند توانایی یا پیامد سازگاری موفقیت آمیز با شرایط تهدیدکننده تعریف نمود این فرایند سازگاری منابع شخصی و بیرونی را با هم یکپارچه ساخته و با رسیدن به تعادل سطح بالاتر در شرایط تهدیدکننده شرایط سازگاری موفق را فراهم می کند. سازگاری مثبت هم میتواند پیامد تاب آوری به شمار آمده و هم به عنوان پیشایند، سطح بالاتری از تاب آوری را سبب شود. بونانو راه های بدست آوردن تاب آوری را داشتن سرسختی، خودافزایی، مقابله سرکوب گرایانه، داشتن خلق و خو و احساسات مثبت می داند. به نظر میرسد تاب آوری گرایش به تجربه افسردگی و اضطراب را کاهش می دهد.