اثرات کمپوست گرانوله گوگردی و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم ارقام دریا و N8019

مصرف بی رویه کودهای شیمیایی و بروز صدمات زیست محیطی و اختلال در حاصلخیزی خاک باعث مصرف روزافزون انواع کمپوست ها در تولید محصولات کشاورزی شده است. به منظور بررسی تاثیر کود کمپوست گرانوله گوگردی و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد دو رقم گندم، آزمایشی گلدانی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار اجرا شد. عامل اول شامل سه سطح نیتروژن از منبع کود اوره (صفر، 25 و 50 میلی گرم در کیلوگرم خاک)، عامل دوم شامل چهار سطح کود کمپوست گرانوله گوگردی (صفر، 5، 10 و 15 گرم در کیلوگرم خاک) و عامل سوم دو رقم گندم (دریا و N8019) بود. نتایج نشان داد که بیشترین تعداد دانه در سنبله، وزن سنبله، وزن صد دانه و عملکرد کاه در تیمار 25 میلی گرم در کیلوگرم نیتروژن بدست آمد. حداکثر عملکرد دانه، وزن خشک اندام هوایی و شاخص برداشت در تیمار 50 میلی گرم در کیلوگرم نیتروژن بدست آمد. کود کمپوست اثر کاهشی بر شاخص های تحت مطالعه ایجاد کرد. به-طوری که بیشترین وزن سنبله، وزن خشک اندام هوایی و عملکرد کاه در شرایط عدم مصرف کمپوست بدست آمد و با افزایش سطح کمپوست از مقدار آنها کاسته شد. واکنش منفی گیاه به کمپوست به عواملی مانند نسبت بالای C/N و احتمالا افزایش حلالیت فلزات سنگین و یا ترکیبات سمی مربوط می شود که منجر به کاهش و یا ممانعت از فعالیت بیولوژیکی خاک می شوند. هر دو رقم نسبت به نیتروژن عکس العمل مثبت نشان دادند اما رقم N8019 نسبت به رقم دریا برتری معنی داری نشان داد

کلیدواژه ها:

کشاورزی ارگانیک ، نیتروژن ، عملکرد ، کشاورزی پایدار