چگونگی بهره گیری از زمینه های بایوفیلیک در راستای ارتقای کیفیت زیستی در کلان شهرها
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 538
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CEUCONF06_0720
تاریخ نمایه سازی: 24 شهریور 1398
چکیده مقاله:
مقوله ی فضاهای شهری و عمومی در کشورهای در حال توسعه به عنوان یکی از اصلیترین مسایل پیش روی متخصصان طراحی شهری و شهرسازان قرار دارد؛ از این جهت که گرایش روز افزون به صنعتی سازی و افزایش تراکم جمعیت، سبب تغییر چهرهی کلانشهرها شده است و این مطلب بر روابط اجتماعی و تعاملات انسانی تاثیری گسترده گذاشته است. از این رو رویکردهای عدیدهای در این میان سعی در برقراری صحیح رابطه ی انسان با محیط داشته اند که از بین آنها رویکردهای طراحی طبیعت گرایانه با اقبال بیشتری مواجه شده که یکی از آنها معماری بایوفیلیک است. معماری بایوفیلیک در حقیقت از شاخه های معماری سبز است که اهداف آن معطوف به افزایش کیفی فضاهای معماری به وسیلهی برقراری روابط و ادراکات حسی انسان با طبیعت است و از طریق معرفی الگوهای کالبدی در پی پاسخی برای افزایش سطح کیفی فضاهای نامطلوب است و اینگونه به نظر میرسد که دستیابی به الگوهای آن میتواند در محیطهای شهری، و متعاقب آن بر روابط انسانی کلانشهرها تاثیر مثبت داشته باشد
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدامین طاهری
کارشناسی ارشد معماری،دانشگاه آزاد اسلامی
سینا جان فروززاده
کارشناسی ارشد معماری،دانشگاه سوره