بررسی احتمال کمبود مس درگاوهای شهرستان ایلام
محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی
سال انتشار: 1388
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 439
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
VETLAB01_306
تاریخ نمایه سازی: 24 شهریور 1398
چکیده مقاله:
هدف: مس جزء عناصر کمیاب بوده که در فعال نمودن تعدادی از آنزیم ها حیاتی شرکت می جوید. حیوانات به دلایل مختلفی از جمله ژنتیکی ، فقدان مس در جیره غذایی و وجود عناصر رقابتی با مس در غذا ممکن است به کمبود مس مبتلا شوند. کمبود در صورتی که به علت ناکافی بودن مس در جیره غذایی باشد اولیه و هرگاه مقدار مس جیره کافی باشد ولی توسط حیوان و بافت های آن مورد استفاده قرار نگیرد به آن کمبود ثانویه گویند. کمبود مس عمدتا در نوزادان نشخوارکننده و با نشانه های بالینی متفاوتی نظیر رشد کم ، لنگش ، آتاکسی و کم خونی تظاهر می یابد. مواد و روش کار: در این مطالعه 74 نمونه خون از گاوان مناطق مختلف شهرستان ایلام جهت آگاهی از میزان مس خون اخذ گردید. همچنین نمونه خاک جهت آگاهی از میزان مس و مولیبدنوم و نمونه های گیاهی مرتعی جهت آگاهی از میزان مولیبدنوم، مس و گوگرد نیز فراهم گردید. اندازه گیری مقدار مس در سرم خون، خاک و گیاه به وسیله دستگاه جذب اتمی و اندازه گیری مولیبدنوم خاک و گیاه نیز با روش جذب اتمی و مقدار سولفور گیاه با روش توربیدومتریک اندازه گیری شد. نتایج و بحث : متوسط میزان مس سرم 0/16 ±0/61 میکروگرم در هر میلی لیتر و میزان مس و مولیبدنوم خاک مراتع به ترتیب برابر 33 و 21 پی پی ام و مس ، مولیبدنوم و گوگرد گیاه مرتعی به ترتیب 640،7،14 پی پی ام بود. اگر میزان طبیعی مس سرم را در گاو 0/7-1/2 تصور نماییم در این مطالعه 18 درصد نمونه های سرمی دارای مس زیر 0/5 حدود 36 درصد بین 0/5و 0/7 و 20 درصد بالای 0/7 میکروگرم در هر میلی لیتر خون بود . مطالعه فوق وجود یک هیپوکاپروز را بین گاوهای منطقه نشان داد که علت آن می تواند بالا بودن میزان مولیبدنوم و گوگرد گیاه باشد. مطالعات عدیده نشان داده است که رابطه بین مس و مولیبدنوم برای گاو باید 2 به 1 باشد در مواردی که گوگرد در جیره غذایی بالا باشد به 10 به 1 خواهد رسید. با توجه به میزان بالای گوگرد در علوفه مناطق مورد مطالعه می توان علت هیپوکاپروزیس را در برخی از حیوانات مورد مطالعه به آن مربوط دانست . توصیه می شود که مناطق بیشتری از این استان مورد مطالعه قرار گیرد و در صورت اثبات هیپوکاپروزیس سالیانه به کلیه حیوانات از ترکیبات مس تزریق گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مجتبی صادقیان
دانشجوی دوره تخصصی دانشگاه کشاورزی ارمنستان
محمد نوری
استاد گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی اهواز
محمد راضی جلالی
دانشیار گروه علوم درمانگاهی دانشکده اهواز
احسان عبدالهی پور
دانش آموخته دانشکده دامپزشکی آزاد اسلامی واحد گرمسار