عوامل مخاطره آمیز بیولوژیک و ایمنی زیستی آزمایشگاه

افرادی که در آزمایشگاه های تشخیصی ، تحقیقاتی و آموزشی کار می کنند همواره در معرض آلودگی با عوامل مختلف بیولوژیکی و غیر بیولوژیکی می باشند. اصول و مقررات ایمنی زیستی آزمایشگاه سعی در حفظ سلامت کارکنان آزمایشگاه و جامعه در برابر عوامل مذکور دارد. افزایش سطح آگاهی کارکنان آزمایشگاه با میکروارگانیسم های مختلف پاتوژن، مواد دارای خطر سرطانزایی ، موتاژنزا، مواد شیمیایی خطرناک و سمی ، آشنا کردن با اصول ایمنی زیستی در آزمایشگاههای میکروبشناسی ، بیوشیمی ، پاتولوژی و بیولوژی مولکولی و غیره هم چنین آشنایی کارکنان با کمکهای اولیه در زمان مواجه با خطر امری ضروری است . در این تحقیق کلمات کلیدی ایمنی زیستی آزمایشگاه، عوامل بیولوژیک، ارزیابی خطر، سطوح ایمنی زیستی ، گروه خطر در سایت های اینترنتی ، نشریات و کتب مختلف مورد جستجو قرار گرفتند و مطالب جمع آوری شده با دیدی تحلیلی نقد و بررسی شدند. عوامل خطرساز زیستی با توجه به مخاطراتی که برای انسان و محیط زیست دارند در سطوح مختلف ایمنی زیستی طبقه بندی می شوند چنین عواملی می توانند در صورت سرایت به انسان سبب بیماری شوند و شدت واگیردار بودن آن برای تعیین سطح ایمنی زیستی به کار می رود. چهار سطح ایمنی زیستی برای کار کردن با مواد خطرناک زیستی وجود دارد الف ) ایمنی زیستی سطح اول: این سطح از ایمنی زیستی برای کارکردن با عواملی است که ایجاد بیماری شناخته شده ای در بزرگسالان نمی کنند. ب) ایمنی زیستی سطح دوم : جهت آزمایشگاه های تشخیص طبی – بالینی و آموزشی و سایر آزمایشگاه هایی که با آن دسته از عوامل بیماری زا و خطرساز خفیف که باعث بیماری در انسان می شوند؛ به کار می رود. ج) ایمنی زیستی سطح سوم: شامل مسائل مربوط به تشخیص پزشکی ، آموزش، تحقیقات یا امکانات تولید در مواردی است که استنشاق برخی از عوامل داخلی یا خارجی موجب بروز بیماری های شدید کشنده می شود. د) ایمنی زیستی سطح چهارم: عوامل خطرساز در این سطح به صورت ذرات ریز معلق در هوا و از طریق دستگاه تنفسی ، مخاط یا پوست آسیب دیده یا به علت تزریق تصادفی باعث ایجاد حادثه و بیماری می شوند و هیچ گونه واکسن و درمانی نیز برای آن ها وجود ندارد

کلیدواژه ها:

ایمنی زیستی آزمایشگاه ، عوامل بیولوژیک ، ارزیابی خطر ، گروه خطر