بررسی ارتباط هورمون های تیروئیدی و شاخص های متابولیسم انرژی در گوسفند در انتهای آبستنی و ابتدای شیرواری

هدف: در دام های آبستن به علت تغییرات هورمونی ، تغییراتی در غلظت برخی فاکتورهای بیوشیمیایی سرم خون رخ می دهد و در صورت کاهش دریافت کربوهیدرات در اواخر دوران آبستنی ، به دلیل عدم توازن بین تولید و مصرف گلوکز می تواند منجر به توکسمی آبستنی در گوسفند شود. هورمون های تیروئیدی کل متابولیسم بدن را تحت تاثیر قرار می دهد و می تواند بر شیمی سرم اثر بگذارد. مواد و روش کار: در این تحقیق از 10 راس گوسفند به ظاهر سالم در هفته های 2، 4 و 6 قبل از زایمان و در زمان زایمان و در هفته های 2 ، 4 و 6 پس از زایمان نمونه خون اخذ گردید و فاکتورهای گلوکز، بتاهیدروکسی بوتیرات، تری گلیسرید، کلسترول و اسیدهای چرب غیر استریفیه و لیپوپروتئین های با دانسیته خیلی پایین ، پایین و زیاد و هورمون های تیروئیدی در سرم خون این حیوانات با استفاده از کیت های تجاری متداول اندازه گیری شد. لازم به ذکر است که جیره حیوان شامل کاه جو و گندم بود و به علت خشکسالی تغذیه مطلوبی نداشتند. نتایج و بحث : نتایج نشان داد که در زمان زایمان هورمونT3سرم افزایش معنی داری را نسبت به هفته دوم قبل از زایمان نشان داد ولی بین هفته های دیگر اختلاف معنی داری مشاهده نشد. از طرف دیگر هورمونΤ4 سرم در زمان زایمان کاهش معنی داری را نسبت به هفته چهارم قبل از زایمان نشان داد ولی در مورد هفته های دیگر اختلاف معنی داری مشاهده نشد. در مورد سایر فاکتورهای اندازه گیری شده اختلاف معنی داری بین قبل از زایمان، زمان زایمان و بعد از زایمان مشاهده نشد. همچنین بین هورمون های تیروئیدی و شاخص های متابولیسم انرژی ارتباط معنی داری مشاهده نشد. به نظر می رسد با شرایط تغذیه ای گوسفند باید بسیار نامطلوب باشد و یا همراه با این حیوان باید دو قلو آبستن باشد تا تغییرات وسیعی در ترکیبات بیوشیمیایی سرم در انتهای آبستنی و ابتدای شیرواری مشاهده شود.

کلیدواژه ها:

گوسفند ، انتهای آبستنی ، ابتدای شیرواری ، هورمون های تیروئیدی و انرژی