بررسی ارتباط یادگیری سازمانی با خودکارآمدی عمومی کارمندان در سازمان شهرداری تهران

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین یادگیری سازمانی با خودکارآمدی عمومی کارمندان در سازمان شهرداری شهر تهران بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و جز تحقیقات توصیفی-همبستگی به شمار می رود. جامعه ی آماری پژوهش، شامل کلیه ی کارمندان رسمی سازمان شهرداری شهر تهران بود که تعداد 196 نفر از جامعه ی آماری مورد نظر، با استفاده از جدول مورگان به عنوان نمونه ی آماری پژوهش در نظر گرفته شدند. در این پژوهش از دو پرسشنامه استاندارد یادگیری سازمانی گومژ و همکاران ( 2005 ) و خودکارآمدی عمومی بندورا ( 2001 ) استفاده گردید. به منظور تایید روایی، پرسشنامه ها در اختیار تعدادی از اساتیدمربوطه قرار گرفت و با توجه به استاندارد بودن آنها نظر مغایری دریافت نشد، همچنین به منظور تعیین پایایی پرسشنامه ها از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که پایایی پرسشنامه های یادگیری سازمانی ( 86 / 0 = α) و خودکارآمدی عمومی ( 82 / 0 = α) به دست آمد. پس از آن، تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی شامل محاسبه ی میانگین و انحراف استاندارد، کالموگروف-اسمیرنوف به منظور بررسی نرمال بودن داده ها، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام در نرم افزار SPSS22 انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین یادگیری سازمانی و همه ی مولفه های آن با خودکارآمدی عمومی در بین کارمندان سازمان شهرداری شهر تهران ارتباط معنادار و مثبتی وجود دارد و همچنین یادگیری سازمانی و مولفه های آن توانایی پیش بینی تغییرات خودکارآمدی عمومی را دارند.

کلیدواژه ها:

یادگیری سازمانی ، خودکارآمدی عمومی ، شهرداری ، کارمندان