تعیین غلظت کشندگی LC50 (96-h) آفت کش ایمیداکلوپرید بر روی ماهی کاراس طلایی ( Carassius (auratus

کاربرد آفت کش ها و علف کش ها به منظور کنترل و یا ازبین بردن آفات بسیار متداول هست. این ترکیبات با توجه به پایداری زیاد از پتانسیل بالایی برای ورود به اکوسیستم های آبی و تجمع در رسوبات، آب و بافت های جانوری و گیاهی بر خوردار هستند. نتیجه نهایی ورود این آلاینده های مقاوم به منابع آبی موجب تخریب محیط زیست وآلودگی آبزیان و تهدید سلامت انسان می شود. مشکل اصلی زیست محیطی این آفت کش ها اثرات نامطلوب آنها بر موجودات غیر هدف به ویژه ماهیان هست که مستقیما به مصرف انسانی رسیده و سموم را به انسان منتقل می کنند. در بررسی حاضر اثرات کشندگی ایمیداکلوپراید که یک آفت کش سیستمیک با اثرات نوروتوکسیک به ویژه تخریب سیستم عصبی مرکزی حشرات می باشد بر روی ماهی کاراس طلایی که از ماهیان زینتی خانواده کپور ماهیان با نام علمی )Carassius auratus( می باشد مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور سمیت حاد آفت کش ایمیداکلوپراید بر روی بچه ماهیان C. auratus با میانگین وزنی33/3±0/67 گرم برای تعیین غلظت کشنده LC50 (96-h) درصد از جمعیت ماهیان مطالعه شد. در این آزمایش ماهیان در 6 تیمار (با یک تکرار برای هر تیمار) تحت غلظت های مختلف آفت کش شامل شاهد، 250، 252/5، 255، 257 /5 و 260 به مدت 96 ساعت قرار گرفتند و میزان مرگ و میر آنها بطور منظم ثبت شد. تست سمیت با استفاده از آنالیز آماری پروبیت در نرم افزار آماری SPSS (نسخه (22 تعیین شدند . مشاهدات انجام شده و نیز آنالیز آماری نشان داد که LC50 (96-h) ساعته آفت کش ایمیداکلوپراید برای ماهی کاراس طلایی 253/762 میلی گرم بر لیتر می باشد. در غلظت های بالای آفت کش ایمیداکلوپراید علائم ظاهری مسمومیت با ایمیداکلوپرید همچون تشنجات عصبی، بلعیدن هوا از سطح آب توسط ماهی ، برخورد ماهی با کناره های آکواریوم ، سعی در بیرون پریدن ماهی از آکواریوم های مورد آزمایش،کاهش شنا، سقوط به کف آکواریوم، چرخش به جناحین مشاهده شد

کلیدواژه ها:

آفت کش ایمیداکلوپراید ، غلظت کشنده ، گلدفیش ، LC50(96-h) ، Carassius auratus