عوامل تاثیرگذار بر روابط دیپلماتیک ترکیه و جمهوری اسلامی ایران در قبال بحران داخلی سوریه (بین 2011 تا 2018)

هدف اصلی این تحقیق بررسی سیاست خارجی و مواضع دولت ایران و دولت ترکیه درباره بحران سوریه می باشد. روش تحقیق توصیفی-کتابخانه ای میباشد. نتایج تحقیق نشان داد، تضاد اصلی ایران با ترکیه در بحران سوریه، بر حفظ منافع ژیوپلیتیک ایران و ترکیه استوار است. سیاست منطقه ای ایران متمرکز در تقویت اعتمادها و ایتلافها با گروه ها و دولت های دوست در منطقه است. خروج ترکیه از موضع سنتی حزب عدالت و توسعه، یعنی تمرکز بر نقش میانجیگرانه یا به صفر رساندن این مشکلات با همسایگان و اتخاذ موضع جانب دارانه در بحران سوریه، درست در مقابل سیاست منطقه ای ایران، یعنی حفظ توازن قوای فعلی است. از نگاهی واقع گرایانه، آینده آرایش سیاسی حکومت سوریه، همانند اهمیت آن برای بازیگران رقیب، برای ایران از لحاظ حفظ و تقویت نقش منطقه ای، موازنه قدرت و تقویت جریان مقاومت بسیار مهم است. مرز تضاد ژیوپلیتیک در روابط ایران و ترکیه، در بحران سوریه، دخالت نظامی ترکیه یا غرب است. البته ترکیه به رغم سیاستهای شعاری و سمبلیک، همچنان توانایی لازم برای اقناع افکار عمومی خود برای دخالت نظامی در سوریه را ندارد. بدون دخالت نظامی ترکیه هم احتمال حمله نظامی ناتو به سوریه، بخصوص با توجه به قدرت گرفتن داعش کم است.

کلیدواژه ها:

روابط دیپلماتیک ترکیه ، روابط دیپلماتیک ایران ، بحران سوریه