تحلیل بدیع لفظی در هشت کتاب سهراب سپهری

در پژوهش حاضر به تحلیل بدیع لفظی در هشت کتاب سهراب سپهری پرداخته شده است. بدیع لفظی به ابزاری که جنبه لفظی دارند و موسیقی کلام را از نظر روابط آوائی به وجود می آورند و یا افزون می کنند صنعت لفظی می گویند. در بدیع لفظی هدف روابط متعدد آوائی و موسیقیایی در بین کلمات است، بدیع لفظی بحثی موسیقایی است و ربطی به معنا ندارد. موسیقی لفظی کلام با سه روش افزون می شود. کرار، روش هماهنگ سازی یا تسجیع و روش همجنس سازی یا تجنیس. این مقاله با روش کمی و کیفی در قالب تحلیلی و پیمایشی و کتابخانه ای و بعد از بررسی شعرهای سهراب سپهری، عزیز کشورمان در زمینه بدیع لفظی و گرفتن آمار و بسامد میزان استفاده از این صنعت انجام شده است و طبق نتیجه بررسی این کتاب؛ تکرار با ۵۰% توجه این شاعر بزرگ بوده است و کمترین بهره را از جناس برده اند. و منبع این مقاله برای بررسی این صنعت کتاب نگاهی تازه به بدیع استاد سیروس شمیسا است.

کلیدواژه ها:

شعر معاصر ، سهراب سپهری ، بدیع لفظی ، هشت کتاب