بازنمایی سیمای زن در فضای خانوادگی: تحلیل تطبیقی شخصیت، فضا، زبان و زاویه دید در «راحله و اطلسی هایش» زویا پیرزاد و «سه عید شکرگزاری» شارلوت پرکینز گیلمن

ادبیات داستانی معاصر زنان، فضایی مهم برای بازنمایی تجربه های زیسته ی زنانه در پیوند با ساختارهای خانوادگی و اجتماعی فراهم کرده است. در بسیاری از این آثار، خانواده نه صرفا مکانی امن، بلکه عرصه ای برای شکل گیری محدودیت ها، سکوت ها و تنش های پنهان است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و در چارچوب ادبیات تطبیقی، به بررسی بازنمایی سیمای زن در دو اثر شاخص «مثل همه عصرها» نوشته ی زویا پیرزاد و «کاغذ دیواری زرد» اثر شارلوت پرکینز گیلمن می پردازد. هدف این پژوهش، تحلیل چگونگی بازتاب تجربه ی زنانه در بستر فضای خانوادگی و بررسی نقش عناصر روایی همچون شخصیت پردازی، فضا، زبان و زاویه دید در انتقال نگاه انتقادی نویسندگان است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هر دو نویسنده، زن را در موقعیتی از انزوا، محدودیت و فشارهای اجتماعی بازنمایی می کنند، اما شیوه ی مواجهه با این وضعیت متفاوت است. در آثار پیرزاد، سکوت، ایستایی و پذیرش تدریجی شرایط برجسته می شود، در حالی که در روایت گیلمن، آگاهی، مقاومت و گسست از وضعیت تحمیل شده نقش محوری دارد. در نهایت، این پژوهش نشان می دهد که تفاوت های فرهنگی و تاریخی، به شکل گیری دو رویکرد متمایز اما هم سو در بازنمایی وضعیت زن در ادبیات معاصر ایران و آمریکا انجامیده است.

کلیدواژه ها:

ادبیات تطبیقی ، شارلوت پرکینز گیلمن ، کاغذ دیواری زرد ، مثل همه عصرها ، زویا پیرزاد