بهینه سازی مصرف انرژی و آسایش حرارتی در یک سیستم تهویه مطبوع با روش شبکه دینامیکی

بهینه سازی و صرفه جویی انرژی مصرفی سیستم های گرمایش و تهویه مطبوع دارای اهمیت بسیار زیادی است.هدف از این کار، پژوهش و بررسی اثر تنظیم کنترل های مختلف بر مصرف انرژی و شرایط آسایش حرارتیساکنان می باشد. در این مدل با ورودی های قابل کنترل و غیر قابل کنترل و متغیرهای خروجی از مفهوم شبکهعصبی دینامیکی استفاده شده است. به حداقل رساندن مصرف انرژی در شرایط دما و رطوبت داخل اتاق در سطحقابل قبول، با بهینه سازی چند هدفه انجام می شود، این مدل با 3 متغیر خروجی با الگورتیم بهینه سازی ذراتمتراکم تحلیل شده است. نتایج آزمایشات انجام شده در محیط زیست (ساختمان ها) نشان دهنده پیشرفتهایقابل توجهی سیستم گرمایش و تهویه مطبوع می باشد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که از بین عوامل قابلاندازه گیری در سیستم تهویه مطبوع، دمای هوای تامین شده و دمای آب خنک کاری بیشترین کاربرد را برایبهینه سازی مصرف انرژی دارند. مقایسه مدل حل شده با استراتژی کنترل قدیمی، در یک حالت 46 درصدذخیره انرژی و 23/94 درجه سانتی گراد دمای داخل اتاق را نشان می دهد. روش ارائه شده در این مقاله برای سیستم گرمایش و تهویه مطبوع فرایند های صنعتی مختلف مناسب است.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی ، بهینه سازی ، چند هدفه ، تهویه مطبوع ، شبکه عصبی