بررسی مقایسه ای اثرات پیش انکوبه کردن تاکسانها ( دوستاکسل و پاکلیتاکسل) بر تخمک موش سوری قبل از انجماد شیشه ای به روش کرایوتاپ

مطالعه حاضر در راستای ارزیابی اثرات پیش انکوبه کردن اووسیت های موش سوری با دوستاکسال در مقایسه با پاکلیتاکسل به مدت 20 دقیقه قبل از انجماد شیشه ای به روش کرایوتاپ طرح ریزی گردید. برای دستیابی به این هدف موشهای سوری نژاد10- 8 NMRI هفته ای از انستیتو پاستور تهیه کرده و برای تحریک تخ مک گذاری به موشهای ماده 10 واحد PMSGو سپس 10 واحد HCG بصورت داخل صفاقی تزریق کرده و برای برداشت تخمک بالغ ( 16-13 (MII ساعت بعد حیوان را قطع نخاع کرده و کمپلکس تخمکها و کومولوسها آزاد شدند. سپس تخمک ها بطور تصادفی به گروه های تجربی و کنترل تقسیم شدند. تخمکهای گروه آزمای شی در محلولهای انجمادی اتیلن گلیکول و دی متیل سولفوکسید با غلظت 7/5 درصد و سوکروز 5 مولار منجمد شدند. تخمکهای گروه تجربی به دو زیر گروه تقسیم بندی شده و قبل از انجماد بترتیب در معرض دو ستاکسل 0/05 میکرومولار و پاکلیتاک سل 0/05میکرومولار قرار داده شدند. پرو سه ذوب کردن تخمکها پس از انجماد با قرار دادن تخمکها در محلول حاوی سوکروز 1 مولار به مدت 1 دقیقه و سپس دو محلول رقیق شده هر کدام بمدت 3 دقیقه انجام شد. پس از ذوب شدن، اووسیتها در زیر استریومیکروسکوپ جهت جدا کردن اووسیتهای سالم از انواع دژنره مشاهده شدند و و نرخ بقاء هر گروه بطور جداگانه با گروه کنترل مقایسه شدند. سپس اووسیتهای سالم لقاح آزمایشگاهی داده شدند و نرخ لقاح آنها تا مرحله دو سلولی برر سی گردید. نتایج ن شان دادند تخمکهای پیش انکوبه شده با دو ستاکسل قبل از انجماد شیشه ای، در صد بقا و در صد لقاح بالاتری نسبت به تخمکهای پیش انکوبه شده با پاکلیتاکسل دارند (P<0.05) و درصد بقا و درصد تشکیل جنین های دو سلولی بطور معنی داری در گروه های آزمایشی پایینتر از گروه کنترل بود .(P<0.05) میتوان نتیجه گیری کرد تاکسانها نقش مهمی در افزایش نرخ IVF به خود اختصاص داده اند که این نقش در دوستاکسل بیشتر از پاکلیتاکسل می باشد.

کلیدواژه ها:

تخمک ، انجماد شیشه ای ، کرایوتاپ ، دوستاکسل ، پاکلیتاکسل.