آنتیبیوتیک ها در مدیریت درمان اندومتریت مادیان

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12,261

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IHHIC01_090

تاریخ نمایه سازی: 18 اسفند 1397

چکیده مقاله:

اندومتریت در نتیجه ضعف رحم در پاکسازی میکروارگانیسم ها است که موجب التهاب رحم (اندومتریت) می شود و یکی از عوامل مهم کاهش باروری و ناباروری محسوب می شود و منجر به خسارت اقتصادی در صنعت اسب می شود. دو روش بسیار معمول در درمان اندومتریت، استفاده از آنتی بیوتیک و لاواژ رحمی است. آنتیبیوتیک ها ممکن است به روش های موضعی یا سیستمیک تجویز شوند. مایعات و ضایعات التهابی داخل رحم باید قبل از درمان موضعی آنتی بیوتیک، با لاواژ رحم برداشته شود. برای لاواژ رحم، سرم رینگر لاکتات یا محلول نرمال سالین به داخل رحم تزریق و سپس تخلیه می شوند. این امر باید تا زمانی که محلول فلاشینگ از رحم شفاف شود، تکرارگردد. در لاواژ رحمی در مادیان از 2 تا 3 لیتر از محلول گرم نمکی داخل رحمی به تعداد یک یا دو بار در روز استفاده می شود. حجم مایع مورد استفاده برای درمان موضعی آنتیبیوتیک بستگی به اندازه رحم دارد. بهترین نتیجه درمان زمانی ایجاد می شود که مادیان در شروع استروس باشند و ضایعات التهابی با لاواژ داخل رحمی خارج شود. آنتیبیوتیک هایی که معمولا برای درمان داخل رحمی استفاده می شوند: پنیسیلین، جنتامایسین، آمپیسیلین، نیتروفورازون، پلیمکسین B تیکارسیلین، سولفونامید و آمیکاسین ستند. جنتامایسین، آمیکاسین، آمپیسیلین در مقابل اکثر عوامل بیماری زا موثر هستند. تصور می شود که پنیسیلین یکی از موثرترین آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت های رحم اسب است. آنتی بیوتیک هایی که به داخل رحم تزریق می شوند، در آب حل شده و روزانه به مدت 3 تا 5 روز یا بیشتر مستقیما به رحم تزریق میشوند. آنتی بیوتیک ها را می توان در حجم هایی بین 60 و 100 میلی لیتر حل کرد که این حجم برای پوشش سطح اندومتر مناسب است. آنتی بیوتیک ها را می توان برای درمان عفونت های رحمی به صورت سیستمیک نیز تجویزکرد. اگر عفونت شامل لایه های عمیق تر رحم یا سایر اندام های تناسلی باشد، ممکن است درمان سیستمیک استفاده شود. آنتیبیوتیک های مناسب برای درمان سیستمیک شامل آمیکاسین، آمپیسیلین، جنتامایسین، پروکایین پنی سیلین و تریمتوپریم هستند.

نویسندگان

ابوالفضل حاجی بمانی

استادیار دانشکده ی دامپزشکی دانشگاه تبریز

جواد جعفری

دانشجوی دکتری حرفه ای دامپزشکی دانشگاه تبریز