نقش تنظیم هیجان در پیش بینی کنندگی سازگاری اجتماعی در بین دانشجویان دانشگاه خوارزمی

امروزه سازگاری مولفه ای مهم در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی دانشجویان در محیط دانشگاه و خوابگاه محسوب می شود. اگر این عامل ساختاری بهنجار نداشته باشد، موجب بروز بسیاری از اختلالات، انحراف ها و ناهنجاری های فردی، اجتماعی وعاطفی در بین دانشجویان می شود. این پژوهش هدف تعیین نقش تنظیم هیجان در پیش بینی کنندگی سازگاری اجتماعی در بین دانشجویان دانشگاه خوارزمی انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان علوم انسانی دوره کارشناسی دانشگاه خوارزمی که در سال تحصیلی 1396-1395 مشغول به تحصیل هستند، بود. بدین صورت برای تعیین حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 300 نفر از دانشجویان انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ ( 1993 ) و پرسشنامه نظیم شناختی هیجان (CERQ) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها در سطح توصیفی از برای تجزیه و تحلیل داده در دوسطح توصیفی ( میانگین و انحراف استاندارد ) و سطح استنباطی ( همبستگی پیرسون و رگرسیون ) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که از بین مولفه های تنظیم هیجان مثبت بین شرایط پذیرش و تمرکز مجدد مثبت با متغیر سازگاری رابطه مثبتی وجود دارد (P> 0/05). به عبارت دیگر با افزایش میزان شرایط پذیرش و تمرکز مجدد دانشجویان، میزان سازگاری اجتماعی آنها به احتمال بیشتری افزایش می یابد. در بررسی رابطه بین مولفه های تنظیم هیجان منفی و سازگاری اجتماعی نیز نتایج نشان داد که بین سرزنش خود، نشخوار فکری و سرزنش دیگران با سازگاری اجتماعی دانشجویان رابطه معناداری وجود ندارد (P<0/05). به بیان دیگر با افزایش میزان خودسرزنشی، نشخوار فکری و سرزنش دیگران از سوی دانشجویان، میزان سازگاری اجتماعی آنها کاهش پیدا می کند.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، سازگاری اجتماعی ، دانشجویان