عوامل موثر بر پیاده سازی مدیریت دانش و راهبردهای آن

نگرش نو به استفاده بهینه و کارا از دانش به منظور اثربخشی و بهره وری سازمانی، نکته ایست که در سالیان اخیر مورد توجه سازمانهای مختلف قرار گرفته است. تنوع و پیچیدگی فعالیتهای سازمانی از یک سو و تلاش برای دستیابی به اهداف سازمانی از سوی دیگر، سازمانها را برآن داشته است تا با بهره گیری هر چه بهتر از دانش، علاوه بر همراهی و همگامی با نیازهای روز جهان، روندی رو به رشد در دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده خود با در نظر گرفتن توانمندی سایر رقبا داشته باشند. تحقیقات انجام شده در سازمان های موفق نشان داده است که بهره وری، سودآوری، واکنش سریع به نیاز مشتری، کاهش هزینه و بالاخره کیفیت مطلوب از آن شرکتهایی نیست که سرمایه، ماشین آلات و نیروی انسانی بیشتری دارند. آنگونه که پیتر دراکر میگوید: سازمانهای موفق آنهایی هستند که به نیروی انسانی دانشگر بیشتری در اختیار دارند و از نیروی انسانی برای غلبه بر محیط پر رقابت و تغییرپذیر کسب و کار استفاده میکنند (ساعدی، یزدانی، 1388). تغییر در شیوه های مدیریت، نوآوری های مبتنی بر فنآوریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطی، تلاش برای دستیابی سریع تر به اهداف سازمانی و از همه مهمتر بهره گیری مفید و کارا از توان نیروی انسانی به عنوان سرمایه فکری، از جمله مسایلی هستند که اهمیت مدیریت دانش را در محیط سازمانی دوچندان میکنند. سازمان مجموعه ای از عوامل مادی و انسانی است که این عوامل در تعامل با یکدیگر راه را برای رسیدن به اهداف از پیش تعریف شده فراهم می سازند که در این میان نیروی انسانی به عنوان رکن اساسی، نقش مهم و تعیین کننده ای در دستیابی به این اهداف دارد زیرا نیروی انسانی اطلاعات رادریافت، تجزیه و تحلیل و از آنان دانش تولید میکند. در فرآیند سازمانی از ادغام دانش فردی کارکنان بایکدیگر محصولی به نام دانش سازمانی شکل میگیرد که چنین دانشی از مرحله فردیت خارج و به کل سازمان تعلق مییابد. از این رو، توجه به مدیریت دانش در سازمانها، نقش موثر واثرگذاری در انجام بهینه امور و در نتیجه دستیابی به اهداف سازمانی دارد.