بررسی ویژگی ها، مولفه ها و شاخص های شهرسازی ایرانی – اسلامی ) نمونه موردی: بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی )

موضوع شهرسازی اسلامی برخاسته از یک ضرورت و نیاز استراتژیک است. ساختن شهرها، نحوه اداره آن و تعامل انسانها با یکدیگر در منظر اسلام یک مجموعه واحد، پویا، هماهنگ و معناداری است که غایت آن رشد و تعالی انسان و پیدایش زیستگاهی است بر اساس فطرت و در خدمت شکوفایی انسانها. مولفه های شهر اسلامی، شامل مسجد، خانه، بازار، محله و میدان می شود. که این عناصر در ساختاری ترکیبی، فضای شهر اسلامی را ترسیم می کنند. شهرسازی ایرانی اسلامی مفهومی برای معرفی شهرهایی متاثر از فرهنگ و آموزه های دینی و ارزش های اسلامی است باورها، اعتقادات و ارزش های اسلامی، شاکله نهادها و سازمان جامعه اسلامی را ایجاد کرده و در تار و پود اندیشه و رفتار فردی و اجتماعی فرد مسلمان تنیده شده اند . دین مبین اسلام که در بین ادیان الهی از کامل ترین ادیان محسوب می شود؛ دارای آموزه های مفید و مثمر ثمری است که بلاشک می توان با مطالعه و تجزیه و تحلیل مطالب موجود، به معیارهای پسندیده ای در مورد برنامه ریزی و طراحی و مدیریت شهری دست یافت . روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی بوده و جمع آوری اطلاعات حاصل از مطالعات کتابخانه ای، اسنادی، میدانی و منابع معتبر و مرتبط در زمینه شهرسازی ایرانی اسلامی می باشد. بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی یکی از بناهای مهم و برجسته عصر صفوی که نقش بسزایی را در تاریخ داشته و این مجموعه در موقعیت بافت مرکزی شهری قرار گرفته که بخصوص دارای معماری سنتی و از الگوهای شهرسازی ایرانی اسلامی تبعیت می کند و محیط زیبا و منحصر به فردی را از دید شهرسازی اسلامی و معماری ایرانی ارایه می دهد.

کلیدواژه ها:

شهرسازی اسلامی ، مدیریت شهری ، معماری