بررسی مشکلات زیست محیطی تالاب لپو در استان مازندران و علل خشک شدن آن

مجموعه تالاب های لپوی زاغمرز، لپوی شیرخان (شیخان) و پلنگان به عنوان تالاب های پشتیبان تالاب میانکاله و در جنوب دریایخزر و شمال منطقه زاغمرز قرار گرفته اند که به اختصار تالاب لپو نامیده می شود. این تالاب ها نقشی مهم در ایجاد امنیت برایپرندگان وحشی بومی و مهاجر داشته اند و هدف اصلی از حفاظت و اهمیت آنها به عنوان سپر حفاظتی تالاب میانکاله بوده است.این تحقیق با مرور منابع کتابخانه ای و استفاده از پایگاه داده ها، بانک های اطلاعاتی، بازدید میدانی و استفاده از اطلاعات موجودانجام شده است. نتایج نشان میدهد ایجاد جاده های متعدد بر روی تالاب که دسترسی بخش های مختلف تالاب را بسیار محدودنموده، ناامنی و کاهش وسیع جمعیت پرندگان، تخریب وسیع پوشش نی، تصرف و تخریب اراضی تالاب، ایجاد تاسیسات مختلفدر اطراف تالاب و ورود آلودگی، الگوی زیستی ناپایدار جوامع پیرامون تالاب و سایر عوامل طبیعی تاثیرات مخربی بر اکوسیستمتالاب داشته است. روند تخریب به گونه ای بوده که در مرداد ماه سال 1396 این تالاب خشک شد. بر اساس بازدید و مشاهداتانجام شده، متاسفانه روند تخریب این تالاب از حدود 12 سال پیش شروع شده و امروز به اوج خود رسیده که همین امر باعثناامن شدن زیستگاه برای پرندگان مهاجر نیز گردیده است. این مقاله سعی دارد علاوه بر معرفی تالاب لپو، به بررسی برخی ازچالش ها و به طور خاص به مهمترین دلایل خشک شدن آن پرداخته و تهدیدات زیست محیطی ناشی از آن را بررسی وپیشنهاداتی به منظور بهبود وضعیت ارایه نماید. این پیشنهادات میتواند در مدیریت و حفاظت تالاب لپو موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تالاب لپو ، مازندران ، خشک شدن ، تهدیدات زیست محیطی