بررسی تفاوت رفتار خاک های دانه ای و چسبنده بر عملکرد تونل تحت اثر بارگذاری ناشی از انفجار سطحی

احداث تونل های زیرزمینی در محیط های شهری، از یک سو به منظور استفاده از آنها جهت حمل و نقل آسان و از سوی دیگر به جهت رعایت مباحث پدافند غیرعامل با تامین فضای امن در زمان بحران، لزوم تحلیل این سازه های زیرزمینی را در برابر بارگذاری ناشی از انفجار و ضربه ی وارده از آن روشن میسازد. مقاله ی حاضر به بررسی اثر عمق تونل و نوع خاک بر رفتار تونل های با مقطع مربع، تحت بارگذاری ناشی از انفجار سطحی میپردازد. جهت انجام این بررسی، ابتدا با استفاده از روابط موجود در راهنمای TM 5-855-1 موارد لازم جهت انجام مدلسازی های عددی استخراج گردید، سپس مدلسازی عددی با استفاده از اعمال بارگذاری دینامیکی به وسیله ی نرم افزار ژیوتکنیکی PLAXIS و به روش المان محدود انجام پذیرفت. در پایان مقاله نیز تحلیل و بررسی نتایج حاصل از مدلسازی های انجام گرفته ارایه گردیده است. نتایج نشان میدهد با افزایش عمق تونل، به دلیل استهلاک ضربهی وارده ی ناشی از انفجار، تاثیر انفجار بر تونل کاهش مییابد، به نحوی که تاثیر آن بر تونل های سطحی بسیار بیشتر از تونل های عمیق است .همچنین مشخص گردید درصد افزایش ممان خمشی ایجادشده در پوشش بتنی تونل در خاکهای چسبنده نسبت به خاکهای دانه ای مقدار کمتری است .

کلیدواژه ها:

انفجار سطحی ، تونل ، پدافند غیرعامل ، مدل سازی عددی ، PLAXIS ، بارگذاری دینامیکی