تاب آوری شهری و چگونگی جلب مشارکت مردم در مواقع بحران (مطالعه موردی شهرستان بهارستان)

امروزه با افزایش بی سابقه جمعیت شهرها و رشد شهرنشینی، پیشگیری، کاهش مخاطرات و مقابله با سوانح طبیعی و افزایش تاب آوری شهری در مقابل سوانح، به یکی از چالش های مهم مدیریت شهری بدل شده است. شهرستان بهارستان همانند بسیاری از شهرستان های کشور و جهان با توجه به قرار گرفتن بر روی گسل فرعی، موقعیت ویژه زمین شناسی، بالا بودن جمعیت از جمله مناطق حساس و در معرض خطرات ناشی از وقوع زلزله است که دیر یا زود چنین چالشی را پیشرو خواهد داشت. تجربیات به دست آمده از وقوع زلزله های اخیر بیانگر آن است که برای کاهش مخاطرات سوانح و کنترل و مهار بحران زلزله در شهرها، لازم است تاب آوری شهری افزایش یابد. این به معنای آن است که در قالب برنامه ای مدون، تلاش های مستمر و مجدان های قبل از وقوع سانحه صورت پذیرد تا هر نوع سیستم شهری با ایستادگی و مقاومت در سوانح، بازتوانی سریع را تجربه کند. چنین تلاش هایی نیازمند آماده نمودن دستگاه های مسیول و مقاوم سازی ساختمان ها و تاسیسات زیربنایی از یکسو و توانمندسازی و آماده ساختن مردم به منظور کاهش مخاطرات سوانح، پیشگیری و ارتقای سطح آمادگی از سوی دیگر است. با توجه به این امر، در پژوهش حاضر با هدف برررسی تاب آوری شهری و چگونگی جلب مشارکت مردم در مواقع بحران در مواقع بحران و با بهره گیری از روش های مطالعه کتابخانه ای و میدانی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

شهروندان ، تاب آوری ، بحران ، جلب مشارکت