مقدار انتقال مجدد ماده خشک به تفکیک میانگره های مختلف ساقه گندم رشد یافته در شرایط تنش گرمایی

انتقال مجدد مواد ذخیره شده از ساقه گندم به طرف دانه ها بخش قابل توجهی ا زعملکرد گندم بخصوص در شرایط تنش را تشکیل می دهد با توجه به توانایی متفاوت میانگره های ساقه در انباشت مواد فتوسنتزی به نظر می رسد که مقدار انتقال مجدد مواد ذخیره شده در بخش های مختلف ساقه متفاوت از هم باشد تعداد 81 رقم از گندم های ایران با ویژگی های متفاوت در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان در سال 94-1393 و در شرایط تنش گرمایی آخر فصل رشد مورد بررسی قرار گرفتند. جهت اعمال تنش گرمایی کاشت ارقام گندم با تاخیر صورت گرفت. مقدار انتقال مجدد مواد ذخیره شده در میانگره های مختلف ساقه شامل پدانکل دم گل آذین، پنالتی میت دومین میانگره از بالا میانگره های زیرین اندازه گیری شد تفاوت وزن خشک میانگره های مذکور در دو مرحله رسیدگی فیزیولوژیک و 16 روز بعد از گرده افشانی زمان به حداکثر رسیدن تجمع مواد ذخیره ای به عنوان معیاری از انتقال مجدد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد وزن میانگره های مختلف ساقه از 16 روز بعد از گرده افشانی تا رسیدگی فیزیولوژیک کاهش یافت که نشان دهنده انتقال مجدد مواد ذخیره شده در ساقه می باشد متوسط مقدار انتقال مجدد برای میانگره های پدانکل، پنالتیمیت و میانگره های زیرین به ترتیب 62، 88، 93 میلی گرم بود بالا بودن انتقال مجدد میانگره های زیرین ساقه احتمالا به علت بالا بودن تجمع مواد فتوسنتزی در آنها باشد زمانی که کل ساقه در نظر گرفته شد، مشخص گردید که مقدار انتقال مجد از در بین ارقام بررسی شده از صفر تا 740 میلی گرم متغیر بود ارقام کاوه، کراس شاهی و مارون دارای بالاترین انتقال مجدد در شرایط مورد آزمایش بودند.

کلیدواژه ها:

انتقال مجدد ، پدانکل ، پنالتی میت ، گندم ، میانگره های زیرین ساقه