ارایه روشی برای انسداد و یا تعیین محل بهینه باز شدگی های (دوربرگردان ها) معابر شریانی با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی و شاخص های مدیریت دسترسی (نمونه موردی: خیابان دماوند، منطقه 8 شهرداری تهران)

مدیریت دسترسی شبکه معابر شهری یکی از ابزارهای کاهش احجام ترافیک ورودی به شبکه معابر محلی و بافت اجتماعی و مسکونی است. از مهمترین موضوعات مطرح در دسترسی به شبکه معابر شریانی شهری تصمیم گیری مدیران حوزه حمل و نقل و ترافیک در خصوص انسداد، بازگشایی و یا جانمایی محل یک بازشدگی (دوربرگردان) در معابر شریانی است. به این منظور لازم است تا شاخصهایی چون طول معابر نیازمند تغییر جهت، هزینههای اجرایی و اصلاحات هندسی، طول تداخلی و طول سفرها جهت دسترسی، دسترسی حمل و نقل همگانی، ظرفیت معابر دسترسی و سلسله مراتب معابر مورد توجه قرار گیرند. هدف از تحقیق حاضر مقایسه گزینه های مختلف انسداد، بازگشایی و یا جانمایی مناسب دوربرگردانها و بازشدگیها در رفوژ میانی معابر شریانی با استفاده از شاخصهای دسترسی ایمن و مناسب به شبکه معابر محدوده مورد مطالعه میباشد. جهت مقایسه گزینه ها، فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و نرم افزار Expert Choice استفاده شده است. همچنین روش مذکور در یک نمونه موردی در خیابان دماوند در منطقه 8 شهرداری تهران مورد استفاده قرار گرفته است و با استفاده از خروجیهای نرم افزار، پیشنهاد انتقال دوربرگردان موجود به شرق محل فعلی مناسب ارزیابی شده است.

کلیدواژه ها:

مکانیابی بهینه دوربرگردان ، تحلیل سلسله مراتبی ، AHP ، شاخص های مدیریت دسترسی