توانمندسازی کارکنان، ضرورت ها، موانع و راهکارها

امروزه توانمندسازی به عنوان یکی از ابزارهای سودمند ارتقاء کیفی کارکنان و افزایش اثربخشی سازمان تلقی می گردد. به منظور کسب موفقیت در محیط در حال تغییر کسب و کار امروزی، سازمان ها به دانش، نظرات، انرژی و خلاقیت کلیه کارکنان، اعم از کارکنان خط مقدم تا مدیران سطح بالا، نیازمندند. جهت تحقق این امر، سازمان ها از طریق توانمندسازی کارکنان مربوطه به منظور تشویق آنان به ابتکار عمل بدون اعمال فشار، ارج نهادن به منافع جمعی سازمان با کمترین نظارت و انجام وظیفه به عنوان مالکان سازمان، اقدام می نمایند. توانمندسازی مخصوصا در محیط های کاری مجازی که اعضای سازمان از تعاملات چهره به چهره محروم می باشند و مجبورند که به طور مستقل عمل نمایند، بسیار مهم می باشد. همچنین، توانمند سازی جهت حفظ امید و وابستگی کارکنان باقی مانده در طی زمان های کوچک سازی سازمان حایز اهمیت است. توانمندسازی، کارکنان را قادر می سازد تا در مواجهه با مشکلات و تهدیدها، از مقاومت و انعطاف پذیری بیشتری برخوردار باشند. لذا می تواند به عنوان منبعی که از آسیب پذیری کارکنان جلوگیری نماید و بذر امید را در شرایط بحرانی از جمله انهدام سرمایه های مالی و از بین رفتن زندگی انسانی، در دل آنان بکارد، مفید واقع گردد31] داخلی.[ در این مقاله پس از بیان تعاریف ارایه شده از مفهوم توانمند سازی و بررسی ابعاد، فرایندها و تیوری های توانمند سازی و ضمن بیان ضرورت ها و علل گرایش و نیازمندی به توانمندسازی، راهکار هایی عملی برای اجرای توانمندسازی کارکنان ارایه گردیده است. در پایان نشانه هایی از توانمندسازی درکارکنان برای آزمودن روند اجرای توانمندسازی بیان و نتایج نهایی آن گفته شده است

کلیدواژه ها:

آسیب پذیری کارکنان ، ارتقا کیفی کارکنان ، توانمندسازی