پیاده مداری در جهت افزایش کیفیت زندگی و سرزندگی در فضای شهری (نمونه موردی خیابان احمد آباد مشهد)

معابر شهری از عناصر اصلی در فضاهای شهری گذشته به شمار میرفتند که از قابلیت پیاده مداری بالایی برخوردار بوده اند.اما به دنبال انقلاب صنعتی و سلطه اتومبیل در شهر ها موضوع عابر پیاده به فراموشی سپرده شد. در سالهای اخیر با توجه به رشد سریع و روز افزون وسعت شهرها و حومه آنها استفاده از اتومبیل بر زندگی شهر نشینی سایه افکنده و فضای شهری را دستخوش تغییر نموده است.به طوری که امکان تردد آسان و ایمن پیاده را از کودکان،سالمندان و افرادی که فاقد وسیله نقلیه شخصی بوده سلب نموده است.با توجه به مشکلات پیچیده افراد وجود و تحقق مسیر پیاده که بیشترین سطح تعاملات اجتماعی را در مجموعه فضاهای شهری دارا است،لازم دانسته تا به هدف این پژوهش که رسیدن به راهکارهایی اجرایی برای افزایش کیفیت زندگی و کیفیت فضاهای عمومی شهری با اولویت به حرکت عابر پیاده و افزایش حضور افراد در فضا های شهری و فضای مناسب زندگی با کیفیت بالا جهت افزایش پیاده مداری برسد. خیابان احمد آباد مشهد به عنوان یکی از مراکز خرید مطرح در سطح شهر مشهد توجه به این مهم را برانگیخته است،در این راستا با استفاده از روش توصیفی-تحلیل به معرفی و ارزیابی معیار های پیاده مداری پرداخته شده و در جمع آوری و تحلیل اطلاعات از روش کتابخانه ای،پرسشنامه،مشاهده میدانی کمک گرفته شده است.و در نهایت راهکار ها و پیشنهاداتی برای تامین نیازهای پیاده به منظور بالا بردن کیفیت زندگی و ترویج پیاده گرایی مطرح گردیده است.

کلیدواژه ها:

فضای شهری ، پیاده ، پیاده مداری ، کیفیت زندگی ، خیابان احمدآباد