اثر فعالیت هوازی در دوره های مختلف زمانی بر قند خون زنان مبتلا به سرطان سینه

این مطالعه به هدف تعیین اثر تمرین هوازی در دوره های مختلف زمانی بر بر قند خون زنان یایسه غیرفعال مبتلا به سرطان پستان انجام پذیرفت، در این مطالعه نیمه تجربی در سال 1392 از تعداد 30 زن یایسه غیرفعال مبتلا به سرطان پستان در شهرستان مشهد (که دارای اضافه وزن نیز بودند) به طور تصادفی در دو گروه 15 نفری؛ تمرین هوازی و کنترل قرار گرفتند. ابتدا فشار خون، ضربان قلب، بیشینه اکسیژن مصرفی وابعاد بدنی شامل قد، وزن و شاخص توده بدنی آزمودنی ها اندازه گیری شد. سپس نمونه های خونی آزمودنی ها قبل از شروع دوره در وضعیت ناشتا اخذشده قند خون ناشتا قند خودن دو ساعته اندازه گیری شد. برنامه تمرین هوازی از نظر زمان و شدت تمرین به صورت یکسان و فزاینده با شدت 50-70 درصد حداکثر ضربان قلب به مدت 12 هفته، 30-90 دقیقه و 5 جلسه در هفته اجرا شد (30 دقیقه در هفته اول با شدت 50 درصد MHR و 90 دقیقه در هفته آخر با شدت 70 درصد MHR). پس از پایان دوره تمرینی مجددا قند خون ناشتا اندازه گیری شد و داده ها با آزمون های آماری T وابسته، MONOVA (آنالیز واریانس چند سویه در اندازه های مکرر) و جایگاه این تفاوت ها از آزمون پیگردی LSD استفاده گردید. یافته ها نشان می دهد که در تحلیل میزان گلوکز سرمی ناشتا نتایج مطالعه حاضر نشان داد گلوکز سرمی ناشتا در پاسخ به فعالیت بدنی کاهش چشمگیری نشان نداد در حالیکه قند خون دو ساعته در چهار مرحله آزمون و همچنین در مقایسه با گروه کنترل تفاوت های معنی داری وجود دارد. این نشان می دهد که شاید با افزایش مدت تمرین و یا نیز ترکیب مداخله دارویی بتوان شرایط نویدبخشی در بهبود وضعیت عمومی بیماران مبتلا به سرطان پستان به همراه دارودرمانی و سایر مداخلات پزشکی ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی ، زنان یایسه ، گلوکز سرمی