تدوین الگوی بهینه مشارکت روستاییان در طرح های هادی روستایی (مطالعه موردی:روستاهای استان کرمانشاه)

مشارکت مردم در طرح های توسعه روستایی یکی از کم هزینه ترین و مطلوب ترین راهبرد توسعه روستایی است.بنابراین موفقیت طرح های هادی روستایی بدون مشارکت مردم در فرایند تهیه، اجرا و نگهداری این طرح ها، به نتیجهمطلوب نخواهد رسید. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی طرح های هادی روستایی در روستاهای استان کرمانشاه و تدوینالگوی بهینه مشارکت برای دخالت دادن هرچه بیشتر ساکنین در فرایند تهیه و اجرای طرح هادی روستایی می باشد.روش کلی تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و داده های مورد استفاده در آن عمدتا از طریق میدانی و بااستفاده از ابزار پرسش نامه بدست آمده است. از میان 1358 طرح هادی روستایی که در استان کرمانشاه تاکنون تهیهشده، در 434 روستا طرح هادی به اجرا درآمده است. بنابراین جامعه آماری در این تحقیق شامل روستاهایی است کهطرح هادی در آنها اجرا شده و یا در حال اجرا هستند. در تحقیق حاضر تعداد 20 روستا از 434 روستایی که مراحلاجرایی طرح هادی در آنها از پیشرفت خوبی برخوردار بوده؛ به عنوان روستاهای نمونه مورد ارزیابی قرار گرفته اند. نمونهها به صورت تصادفی انتخاب شده اند.نتایج پژوهش نشان می دهد که طرحهای هادی صرفا در هدایت بعد فیزیکی -کالبدی واصلاح معابر خلاصه شده است. درنهایت مشکلات طرحهای هادی روستایی استان کرمانشاه درمرحله ی تهیهمیتوان به عدم مطالعه صحیح وعدم شناخت واقعی نیازها، استفاده از الگوهای شهری در طراحی ها، فقدان یا کمبودنیروی متخصص، عدم مشارکت مردم در زمان تهیهی طرح وعدم توجه به کیفیت ها وتاکید بیش از اندازه به کمیت ها ودرمرحله ی اجرا به فاصله ی زمانی بین تهیه تا اجرای طرح، کمی بودجه وعدم کافی بودن اعتبارات، عدم مشارکت مردم دراجرای طرح، فقدان مدیریت مناسب روستایی ، ضعف در قوانین اجرایی، عدم ضمانت اجرایی طرحها وعدم شناخت مردماز مراحل طرح های هادی اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

طرح هادی روستایی ، مشارکت ، کرمانشاه