مطالعه میزان تحمل به شدت‌های مختلف تنش خشکی در ارقام آزاد گرده‌ افشان آفتابگردان

به منظور مطالعه تاثیرات فیزیولوژیکی نقش تجمعی خشکی بر اجزای عملکرد و خصوصیات رویشی ارقام آزاد گرده افشان آفتابگردان در کشت تابستانه این بررسی در منطقه اصفهان صورت پذیرفت. در این طرح زمان آبیاری به عنوان عامل اصلی در 3 سطح و ارقام آزاد گرده افشان به عنوان عامل فرعی در 4 سطح بودند. تیمارهای آبیاری عبارت بودند از آبیاری براساس 60 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر (آبیاری معمول)، آبیاری براساس 120 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر و آبیاری براساس 180 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر. ارقام آفتابگردان نیز عبارت بودند از سطوح تنش به عنوان ثبات اصلی و ارقام به عنوان پلات فرعی در قالب طرح کرت‌های خرد شده با 3 تکرار مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اعمال تنش کم آبی بر کلیه مراحل فتولوژیکی شامل تعداد روز سپری شده از زمان کاشت تا رسیدن به هر یک از مراحل ستاره‌ای شدن، غنچه دهی، گلدهی کامل و رسیدگی فیزیولوژیک در سطح احتمال 1% معنی دار بود. ارتفاع بوته نیز به طور محسوسی تحت تاثیر تنش کم آبی قرار گرفت. در میان اجزای عملکرد نیز متوسط قطر طبق و وزن هزار دانه متاثر از تنش خشکی واقع شدند. عملکرد دانه نیز به طور فاحشی تحت تاثیر کم آبی واقع شد. با افزایش شدت تنش عملکرد دانه به طور محسوسی کاهش یافت.