سیر معنوی سالک از قدم شوق تا وصال معشوق با تکیه بر برخی از غزل های حافظ

در این مقاله سیر معنوی و اخلاقی سالک راه حق و طی منازل و سیر عاشقانه او که در پی تجلیات جمالی حضرت حق و بهره مندی دل و جان از شمیم جلوههای بی مثال آن یگانه معشوق است و چه بسا جلوه گری های نورانی او را مشاهده و مشام جان را به عطر و بوی معبود، معطر و ضمیر و دل را بدان مشعشع می نماید، را با توجه بر شرح و تفسیر برخی از غزل هایعارفانهی حافظ بررسی می کنیم. حافظ در بیان عشق سالک در میان دیر و مغان و میخانه و بت خانه و مسجد و خرابات و از میان می و نار و نور و مغ و مطرب، چشم چران جمال یار بوده و با حال سوز دل، اشک روان، ناله شب، آه سحر و ضجه از درد فراق، در پی سرکشیدن جرعه ای از محبت ناب و خالص او بوده است. بعضی از غزل های او ماننددر دیر مغان نور خدا میبینم ,دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند حاکی از آن است که او نیز جرعه نوش وصال یار بوده است.

کلیدواژه ها:

می ، مسیحا نفس ، کاس ، تجلی ، وصال