مدیریت زمین لغزش در ایران

لازمه برخورد اصولی با بلایای طبیعی از جمله زمین لغزش ها اتخاذ شیوه مدیریتی مناسب می باشد. زمین لغزش یکی از خطراتطبیعی است که همه ساله خسارت جانی و مالی فراوانی در مناطق کوهستانی، پر باران و لرزهخیز به همراه دارد. حرکتهای تودهای نقش موثری در تخریب جاده های ارتباطی، مراتع، مناطق کوهستانی و ایجاد فرسایش و رسوب در حوضه های آبخیز دارند. پدیدهزمین لغزش همانند زمین لرزه، سیل و آتشفشان از بلایای طبیعی مهم به شمار میرود که هر ساله رخداد آن در مناطق مستعد اینپدیده، خسارات و صدمات قابل ملاحظه ای به بار می آورد. زمین لغزش ها نسبت به سایر بلایای طبیعی مثل سیل، آتشفشان، زلزلهمدیریت پذیرتر و قابل پیش بینی تر می باشند. مدیریت خطر زمین لغزش به ویژه درکشورهای درحال توسعه موضوع نسبتا پیچیده ایاست که ناشی از عوامل مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی است. عواملی چون رشد فزاینده جمعیت، کمرنگ شدن نگرش هایسیتمی در کاربری های مختلف و عدم وجود رویه های هماهنگ و یکسو بین سازمان ها و ارگان های مختلف اجرایی دستیابی به مدیریتجامع را با مشکلات جدی مواجه می سازد. تشکیل بانک اطلاعاتی از زمین لغزش های کشور، کسب و بکارگیری فنون لازم، تهیهنقشه های پهنه بندی زمین لغزش و آموزش و ترویج به عنوان ابزار مدیریت و در بخش شیوه مدیریت، موضوعات اجتناب از خطر درمناطق مستعد زمین لغزش، کاهش خطر و کنترل زمین لغزش مطرح گردیده است.

کلیدواژه ها:

بلایای طبیعی ، زمین لغزش ، خطر ، مدیریت