تعیین ضریب منطقه ای در تبدیل شاخص های آماری کوتاه مدت به بلند مدت سیلاب در جنوب شرق ایران

جنوب شرق ایران که شامل استان های سیستان و بلوچستان، کرمان، یزد و هرمزگان است در خود، بیابان وسیع لوت را جای داده و از گرمترین و خشکترین نواحی کشور می باشد. تعداد کم و عدم یکنواختی در پراکندگی ایستگاه های هیدرومتری از شاخصه های این منطقه بوده و مسئله دیگر، وجود داده های کوتاه مدت در این منطقه است. با بازسازی و تطویل آمار در این ناحیه، حداکثر به امکان داشتن تعداد 43 ایستگاه با داده های 20 ساله و تعداد 10 ایستگاه با داده های دوره 30 ساله منجر شده است. از طرفی در هیدرولوژی برای برازش توزیع های آماری بر بارش و رواناب، حداقل به داشتن یک دوره 30 ساله و بیشتر داده اشاره شده است. لذا با داشتن 13 ایستگاه طولانی مدت هیدرومتری در منطقه، اقدام به ایجاد رابطه منطقه ای تبدیل شاخص های آماری کوتاه مدت 20 ساله به بلند مدت 30 ساله شد، 10 ایستگاه به عنوان کالیبراسیون و 3 ایستگاه با پایه زمانی مختلف به عنوان اعتبار سنجی انتخاب شدند. نتایج یکی از ایستگاه ها نشان می دهد که با داده های کوتاه مدت موجود تخمین دبی حداکثر روزانه در دوره بازگشت های بالاتر از 20 سال با خطای افزایشی 17% به 25% تا دوره بازگشت 100 سال است، در حالی که استفاده از ضریب اصلاحی منطقه ای خطای کاهشی از 17% به 11% را نشان میدهد.

کلیدواژه ها:

جنوب شرق ، دبی حداکثر روزانه ، سیلاب ، شاخص های آماری ، داده های کوتاه مدت ، ضریب منطقه ای