بررسی قرارهای تامین قابل اعتراض

از دیرباز برای حصول اطمینان از در دسترس بودن متهم و حضور به موقع وی در جلسات دادرسی یا جلوگیری از متوالی شدن وی، از متهم ضمانت اجرای خاصی تحت عنوان قرار تامین کیفری اخذ می گردد. قرار تامین کیفری تصمیم قضایی است که از سوی مقام قضایی صالح در طول تحقیقات مقدماتی و در مقام انجام دادن تحقیق و در موارد استثنایی در جریان محاکمه و رسیدگی دادگاه صادر می شود و این تصمیم ممکن است ناظر به متهم و یا سایر اشخاص یا اشیاء یا اموال آنان باشد.از آنجا که از یک سو اصل برایتایجاب می کند که تا تعیین تکلیف قطعی اتهام وارده به شهروندان هیچگونه محدودیتی نسبت به آزادی و یا اموال آنان و یا سایر افراد وارد نشود و از سوی دیگر ضرورت تحقیق برای جلوگیری از فرار و تبانی و به ویژه جلوگیری از تضییع حقوق بزه دیده نیازمند است که در پاره ای از موارد قبل از اعلام نظر قطعی قضایی آزادی متهم سلب و یا محدودیتی برای او ایجاد شود. هدف این تحقیق ین است که ایجاد تعادل بین حقوب متهم و منافع جامع کند در نتیجه باید گفت در قانون جدید آیین دادرسی کیفری با پیش بینیقرارهای نظارت قضایی که تکمیل کننده اهداف قرارهای تامین کیفری می باشد از سلب ازادی متهمین جلوگیر ی می شود و اگرچه قانون درباره اهدا قرار نظارت ساکت است اما به نظر می آید همانند قرار تامین هدفش حضور به موقع متهم در موارد ضروری و تامین حقوق جامع است و از سوی دیگر با پیش بینی اینکه اگر شخص بازدداشت شده تبریه شود می تواند تقاضای جبران خسارت کند حقوق متهم تضمین می گردد و این باعث برقراری تعادل بین حقوق متهم و منافع جامعه می شود

کلیدواژه ها:

قرار ، تامین ، تحقیقات مقدماتی ، قابل اعتراض بودن